അനുഭവം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
അനുഭവം എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2015 ഓഗസ്റ്റ് 24, തിങ്കളാഴ്‌ച

മനം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍

അതെ ,  ഇവിടെ പുലരിക്കിപ്പോള്‍ പുതിയ പ്രതീക്ഷകളും സന്ധ്യക്കിപ്പോള്‍ പുതിയ വര്‍ണങ്ങളും ആണ്...
കള്ള    കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ  കാര്‍മേഘങ്ങള്‍  ഒഴിഞ്ഞു  പൊന്‍വെയില്‍  പരക്കുന്ന   ചിങ്ങമാസം സ്വപ്നം കാണുന്ന കൈരളി... നഷ്ട സ്മൃതികളുടെ കാഹളമൂതി  ഓണതേരില്‍ എഴുന്നെള്ളുന്ന ഓണത്തപ്പനെ എതിരേല്ക്കുവാന്‍ കേരള ജനത വെമ്പല്‍ കൊള്ളുന്ന ഓണമാസം... വറുതികളുടെയും   വിഷമതകളുടെയും   പേമാരിക്കൊടുവില്‍    നന്മയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും  വസന്തകാലം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന പൂക്കാലം... കൈക്കുടന്നയിലെ നിലാവുപോലെ നമ്മളറിയാത്ത മനോഹര സ്വപ്നം ... കാലവും കോലവും മാറിയിട്ടും മനസിന്റെ അകകാമ്പുകളില്‍ തളിരിടുന്ന കുട്ടിത്തം ....ഊഞ്ഞാലും ഊഞ്ഞാല്‍ പാട്ടുകളും മനസിന്‍റെ പടി കടന്നു പോയ  ഗവേഷണ വിഷയങ്ങള്‍ മാത്രമാകുമ്പോള്‍ , പൂവിളിയിലും പൂക്കളത്തിലും സ്പര്‍ദ്ധയുടെ വിഷ രേണുക്കളെ ചികഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ , തട്ടിപ്പുകളുടെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്കു വീണ്ടും മഹാബലി തിരുമേനി എത്തുന്ന പുണ്യകാലം ..

  അപക്വമായ എന്‍റെ വമ്പന്‍ സ്വപ്നങ്ങളില്‍   ഞാന്‍ മാവേലിയെ കണ്ടത് ഡല്‍ഹിയില്‍ വച്ചാണ്..
സൂര്യ തേജസുള്ള ചിരി പൊഴിക്കുന്ന വെള്ള മന്ദാരം പോലെ മാവേലി....

 യാത്ര ഇപ്രാവശ്യം ഡല്‍ഹി വഴി ആണ്... കേരളമെന്ന "ട്ടാ " വട്ടത്തില്‍ കിടന്നു തായം കളിയ്ക്കാന്‍ താല്പര്യം ഇല്ലഞ്ഞിട്ടാണോ " ബ്ലുച്ചിപ്പിലും  കോടികളിലും കോണകം നെയ്യുന്ന " ഡല്‍ഹിയെന്ന മഹാ നഗരത്തെ മാവേലി ലക്‌ഷ്യം വച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ " ഒരു ബിഗ്‌ നോ " ആയിരുന്നു ഉത്തരം...

പല കാരണങ്ങള്‍  ഉണ്ട്.. റബ്ബറിന്റെ വിലയിടിവും ,ബംഗാളികളുടെയും ഹിന്ദി ക്കാരുടെയും തള്ളികയറ്റവും ,പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ റോഡും  മാത്രമല്ല വിഷയം... പാതാളത്തില്‍ നിന്നുള്ള പല ഹൈ വേകളും അവസാനിക്കുന്ന  വയലേലകള്‍  മണ്ണിട്ട്‌  നികത്തി യിരുക്കുകയാണ്  .. ഏതു  വയലാണ്  നികത്തിയത്  എന്നറിയില്ല ... ഏതെങ്കിലും  റോഡ്‌ പിടിച്ചു  വന്നാല്‍  അവസാനം ടിപ്പരിന്റെ വായിലോ അല്ലെങ്കില്‍ മൂടിപ്പോയ വയലിലോ എത്തും .  പിന്നെ റിട്ടേണ്‍ അടിച്ചു മടങ്ങി കേരളത്തില്‍ സമയത്തിന് എത്താന്‍ പ്രയാസം..അതാണ് കാരണം.. പല കേരള റോഡുകളിലെ കുഴികളില്‍ നിന്ന് പാതാളത്തിലേക്ക്‌ ബൈ പാസ്‌ ഉണ്ടെകിലും ആരെങ്കിലും അതില്‍ ഇടയ്ക്ക് വാഴയോ കല്ലോ ചേമ്പോ നാട്ടു പ്രതിക്ഷേധിച്ചാല്‍ സംഗതി പിന്നെ വഷളാകും ...

ഓലക്കുടയും അരപ്പട്ടയും കൊമ്പന്‍ മീശയും ഒക്കെ മാറി... ഇപ്പോള്‍ വയര്‍ ഒക്കെ അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. സല്‍മാന്‍ ഖാനെ പോലെ ഒരു സിക്സ് പായ്ക്ക് ...
അല്ലേലും മാവേലി അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും.. ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കുക.. ദേവന്‍ മാരെ കിടു കിട വിറപ്പിച്ച ഈ അസുര ചക്രവര്‍ത്തി കുടവയറന്‍ ആകുമോ ?? ഇപ്പോള്‍ കൈയില്‍ ഒരു പോപ്പി നാനോ .. പഴയ ഓലക്കുട പുരവസ്തുക്കാര്‍ പിടിച്ചെടുത്തു..പിന്നെ നല്ല  വെള്ള  മുണ്ട് ..മുണ്ടിനു മാത്രം മാറ്റമില്ല.. കാലില്‍ "പരഗന്‍ ഓഫീസ് ചപ്പല്‍ " നടന്നു നടന്നു തെയേണ്ട എന്ന് കരുതി ...അങ്ങനെ പല മാറ്റങ്ങളും..

 മുഖത്തിന്റെയും  മീശയുടെയും  ഷേപ്പ് മാറി,,.. മൂക്കേൽ ഒരു ഉഗ്രൻ കണ്ണാടി.. മുഖം അല്പം പരന്നു പോയോ എന്ന്   സംശയം... നിരന്തരം ഫ്ലെക്സ് മെഷീനില്‍ കൂടി കയറി ഇറങ്ങി ഇങ്ങനെ മുഖത്തിന്‌ മീശയ്ക്കും ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായതായി മാവേലിയും സമ്മതിച്ചു..
 ഇനി വയര്‍ കുറഞ്ഞതിനു കാരണം കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വാങ്ങികൊണ്ട് പോയ "ലവണ തൈലമാണോ" ?? ഈ മുണ്ടിനു പകരം വല്ല സഫാരി സ്യുട്ടോ മറ്റു ആധുനിക യോയോ ശൈലിയിലോ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കാത്തത് എന്താണ് കാരണം .. അതും ഗോസായിമാരുടെ നാട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍...  നമ്മുടെ സ്വന്തം മുണ്ടിനെ മലയാളി മറന്നാലും മാവേലി മറക്കുമോ.. ... ?

        ആഗോള താപനത്തിനുള്ള മലയാളിയുടെ മറുപടി ആണ് മുണ്ട് എന്ന് മലയാളിക്കറിയില്ലെങ്കിലും മാവേലിക്ക് അറിയാം.. അത് മാത്രമല്ല മുണ്ടിന്റെ മഹത്വങ്ങള്‍ ഉടുക്കുന്നവ്നു  അറിയാം.. ഒരു ബഹു മുഖ പ്രതിഭയാണ് മുണ്ട്.. സങ്കടം , ദേഷ്യം, ബഹുമാനം , നാണം, ധൈര്യം   ഇത്യാതി വികാരങ്ങളെ സത്യസന്ധമായി പ്രകടിപ്പിക്കും... നാണം മറക്കുന്ന വസ്തു എന്നതിലുപരി കര്‍ചീഫ്‌, കുട, പുതപ്പു, ബാഗ്‌ എന്നി  കാര്യങ്ങള്‍ക്കു പകരം ആയി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഓള്‍ ഇന്‍ വണ്‍...

    അത് മാത്ര മല്ല ഒരു മുണ്ട് കുറഞ്ഞത്‌ ഇരുപതു തവണ ഉടുക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് പഴമക്കാര്‍ 

                  തിരിച്ചഞ്ചു ,                     മറിച്ചഞ്ചു ,                      കുടഞ്ഞഞ്ചു,                കുടയാതഞ്ചു..                   എന്തായാലും മാവേലി മുണ്ടിനെ മറന്നില്ല ...

        
കള്ളവും ചതിവും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും തന്‍റെ തലയെ സര്‍വേ കല്ലാക്കിയ വാമനന്‍.. അന്ന് സെന്റും ആറും ഹെക്ടറും ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലം.. ക്രോസ് സ്റ്റാഫ്‌ , തിയടോലൈറ്റ് , ടോട്ടല്‍സ്റ്റേഷന്‍ തുടങ്ങിയ കുന്ത്രാണ്ടങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലം.. പക്ഷെ പണി കിട്ടി..റിയല്‍  എസ്റ്റേറ്റ്‌  മാഫിയാകളുടെ  ചതി കുഴിയില്‍ വീണ  ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മഹാ   ചക്ര വര്‍ത്തി ആണ്   മാവേലി എന്ന് പണ്ട് ആരോ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആരും വിശ്വസിച്ചുരുന്നില്ല .. കാരണം  അന്ന് റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ്‌ മാഫിയകള്‍ തല പോക്കിയിരുന്നില്ല.. 

          കേരളത്തിലേക്ക് വരുമോ ഇപ്രാവശ്യം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ " എന്ത് ചോദ്യം " കേരളമില്ലാതെ നോം ഉണ്ടോ ??  കാണം വിറ്റും ഓണം ഉണ്ണുന്നവരുടെ നാട്ടില്‍ " .. പൂവിനു പകരം പൈന്റ്റ് നല്‍കുന്ന സ്വന്തം പ്രജകളെ മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ....മഴയത്തും വെയിലത്തും തളരാതെ ക്യൂ നിന്ന് റെക്കോര്ഡ് ഇടുന്ന "കള്ള് "നാഗപ്പള്ളി ക്കാരെയും ചാല "ക്കുടിയൻ "മാരെയും  തമ്പുരാന് മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ...

പണ്ടൊരിക്കല്‍ മാഞ്ചിയത്തിനു മുള വന്നോ എന്ന് നോക്കാന്‍ പോയ മാവേലി റബ്ബര്‍ പാലില്‍ മുങ്ങി താണപ്പോള്‍ സ്വര്‍ണ കടക്കാരും തുണി കടക്കാരും കുറെ തമിഴ് നാട്ടിലെ കര്‍ഷകരും കൂടി ചേര്‍ന്ന് രക്ഷിച്ച കഥ മാവേലി കുട്ടികളോട്   തമാശ  രൂപേണ   പറഞ്ഞപ്പോള്‍  വിശ്വസിച്ചില്ല ... കാരണം  മഞ്ചിയത്തിനു കേരളത്തില്‍  മുള വന്ന  കാലത്ത് അവര്‍   ഈ  ഭൂമുഖത്ത്   മുളച്ചിരുന്നില്ല ..മാത്രമല്ല സ്വര്‍ണവും തുണിയും പച്ചക്കറികളും നമ്മെ ഭയപെടുത്തിയിരുന്നുമില്ല  ...  

         
മനസിന്‍റെ തിരു മുറ്റങ്ങളില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ പൂക്കളമൊരുക്കി സൌഹൃദത്തിന്റെ ഊഞ്ഞാല്‍ പാട്ട് പാടി നമുക്ക് എതിരേല്‍ക്കാം .. നമ്മുടെ സ്വന്തം മാവേലിയെ...       മനം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍

2015 മേയ് 6, ബുധനാഴ്‌ച

അവിടെ ഇല്ലാത്തത്

അവർക്കില്ലാത്ത മോഡൽ നമുക്ക് വേണം ..
അവനില്ലാത്ത ഡിസൈൻ  എനിക്ക് വേണം
അവൾക്കില്ലാത്ത നിറം മോൾക്കും  വേണം..
അവരുടെ കുട്ടി മൃദംഗം പഠിക്കുന്നു ..
എന്റെ കുട്ടി ഇത്തിരി കൂടി വലിയത്  പഠിക്കട്ടെ -"ചെണ്ട "
കിഴക്കേതിലെ അൽസേഷ്യ നു പകരം
തെക്കേതിൽ റോട്ട് വീലർ ..
പണയം വെച്ചും കടമെടുത്തും ചിട്ടി പിടിച്ചും തിരിച്ചും മറിച്ചും
ഒരു ശരാശരി  മലയാളി ഇങ്ങനെ
പൊങ്ങച്ചങ്ങളുടെ കുടമാറ്റം നടത്തുന്നു ..
അവസാനം ജപ്തിയും മാനഹാനിയും കുടിയിറക്കും
ആത്മഹത്യയും വരെ എത്തുന്ന ഉപചാരം ചൊല്ലൽ

മലയാളിയുടെ ഈ പൊങ്ങച്ചം ചരിത്രാതീതമാണോ ?
..കുളിച്ചില്ലെങ്കിലും കൊണോൻ പുരപ്പുറത്തിടുന്ന പതിവ്
എന്തായാലും ഇന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ല ..
കാണം വിറ്റായാലും ഓണം ഉണ്ണുന്നവർ
അയൽക്കാരൻ  തേങ്ങാ ഉടയ്ക്കുമ്പോൾ  ചിരട്ട എങ്കിലും
ഉടച്ചില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതപെടാനുള്ളൂ ..

ഈ വിഷയത്തെ കുറിച്ച് പല ദിവസങ്ങളിലും
പലരോടും ചോദിച്ചു .. ആലോചിച്ചു  പക്ഷെ ആർക്കും
സഹായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ്
ഇന്നലെ യാദൃച്ഛികമായി രഞ്ജിത് മോഹൻ  സർ ഒരു കഥ
പറയുന്നത് കേട്ടത്

പണ്ട് .. വളരെ പണ്ട് ഒരു ദേവാസുര യുദ്ധത്തിൽ
പരാജിതനായ ദേവേന്ദ്രൻ ഭൂമിയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു
അതും നമ്മുടെ മലയാളക്കരയിൽ ..  നമ്മുടെ നാട്ടിലെ
പൗര പ്രമുഖർ ദേവേന്ദ്രനും ദേവ ഗണങ്ങൾക്കും
അഥിത്യം അരുളി .. വേണ്ട സഹായം ചെയ്തു കൊടുത്തു
സുര പാനമില്ലാതെ  ബേജാറായ ദേവഗണങ്ങൾക്കു
വാറ്റിയും ചെത്തിയുമൊക്കെ സുരയും നൽകി ..
ദേവന്മാർ സംതൃപ്തരായി .. ഇനി ഞങ്ങൾ ദേവലോകത്തിൽ
എത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് അവിടേക്ക് വരാം .. വേണ്ടതെല്ലാം
തരാം .. അധികം  താമസിക്കാതെ ദേവലോകം ദേവന്മാർ തിരിച്ചു പിടിച്ചു
.. ഉടൻ തന്നെ ഇന്ദ്രൻ മലയാളക്കരയിലേക്ക് സന്ദേശം അയച്ചു ..
കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി നമ്മുടെ കാരണവന്മാർ
വലിയ ഒരു ഏണിയിൽ കയറി ദേവലോകത്തിൽ എത്തി ..

അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചകൾ  അവരെ വെകിളി പിടിപ്പിച്ചു ..
സുന്ദരികളും സ്ഥൂലസ്തനികളുമായ  അപ്സരസുകൾ ,
എന്തും തരുന്ന കല്പവൃക്ഷം ,
ഐശ്വര്യത്തിന്റെ  പ്രതീകമായ കാമധേനു ,
 പ്രൌഡിയുടെ അളവുകോലായ  ഐരാവതം ..
പാരിജാതം തണൽ വിരിക്കുന്ന മനോഹരമായ കല്പകവാടി
ദേവശില്പിയായ മയൻ , അശ്വനി ദേവതകൾ , അഗ്നി , വായു
തുടങ്ങിയ എല്ലാവരും കാരണവൻ മാരെ പ്രണമിച്ചു നിന്ന്..
എവിടെയും സന്തോഷവും സമാധാനവും മാത്രം
"മലയാളി സഹോദരൻ മാരെ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് വേണം ഇവിടെ നിന്ന്"
എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് സാധിച്ചു തരും .. ഇന്ദ്രൻ അറിയിച്ചു


രാസക്രീഡയിലും വിരുന്നിലും പങ്കെടുത്തപ്പോഴും
കാരണവന്മാർ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .. എന്താണ്
ചോദിക്കേണ്ടത് ?.. ചാനൽ ചർച്ചകളിലെ അഭിപ്രായം
പോലെ തന്നെ അവിടെയും അവർ തമ്മിൽ തർക്കമായി ..
അവസാനം നമുക്ക് ഒരു" വെരൈറ്റി കാര്യം ചോദിക്കാം "
ഒരാൾ പറഞ്ഞതിനോട് എല്ലാവരും യോജിച്ചു ..

" അല്ലയോ ഇന്ദ്രദേവ " "ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ഇല്ലാത്തത് എന്തെങ്കിലും
തരണം " അവർ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലോണും ദാരിദ്യവും പൊങ്ങച്ചവും
ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രത്തിൽ മുളച്ചുതുടങ്ങി ....


2012 മാർച്ച് 9, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മാര്‍ച്ച്‌ ,നീ മനോഹരിയാണ് ...

 "  അച്ഛാ , അടുത്തയാഴ്ച എന്‍റെ സ്കൂള്‍ അടക്കും ..എന്നെ 
വീഗാ ലാന്‍ഡില്‍ കൊണ്ട് പോകണം " 
എന്‍റെ കുഞ്ഞിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ സമയത്തിന്‍റെ വേഗതയെ
എനിക്ക് വരച്ചു കാട്ടി.
 എത്ര വേഗത്തിലാണ് മാര്‍ച്ച്‌ വന്നെത്തിയത്.
 ഹൃത്തില്‍     കെടാതെ സൂക്ഷിച്ച
ഓര്‍മയുടെ ചിരാതുകള്‍ പടര്‍ന്നു കത്തുന്നു.

സ്ലേറ്റു തണ്ടും , കല്ല്‌ പെന്‍സിലും , വള്ളി    നിക്കറുമിട്ട പ്രൈമറി  കാലം..
  ഉച്ചയ്ക്ക് ഉപ്പുമാവു  വിളമ്പുമ്പോള്‍  ചട്ടി  പിടിക്കുന്ന  മണ്ടന്‍ കുഞ്ഞന്‍
നിന്‍റെ ഇലയില്‍അല്പം കൂടുതല്‍   വിളമ്പിയത്   നീ  ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ ??

സ്കൂളിനടുത്തുള്ള സര്‍പ്പ കാവില്‍ കയറി 
തൊണ്ടി പഴവും , മഞ്ചാടി മണിയും
കൊണ്ട് വന്നപ്പോള്‍ ഉള്ളു നിറഞ്ഞ നിന്‍റെ മന്ദസ്മിതം ..
 ചേമ്പിലയില്‍ വെള്ളാരം കല്ലുകള്‍ പോലെയാകുന്ന
വെള്ള തുള്ളികളെ നോക്കി നിന്ന ബാല്യ കൌതുകങ്ങള്‍ ..
വയല്‍ വരമ്പില്‍ മുഖമടിച്ചു വീണ കുഞ്ഞന്‍ ഗര്‍വുകളെ
നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ച കൂട്ടുകാര്‍ .. 
ഏട്ടന്‍റെ വിരല്‍ തുമ്പില്‍ തൂങ്ങി  ഓണതുമ്പിയും ,
മാനത്ത് കണ്ണിയും പിടിച്ചു നടന്ന
ആകുലതകളില്ലാത്ത ബാല്യം  ...  
പുത്തെന്‍ കുപ്പായത്തില്‍ ചെളി തെറിപ്പിച്ചു കടന്നു 
പോയ കുറുമ്പ് കാലം ...

 ഒരിക്കലും    കാണാത്ത;   എന്നാല്‍   ഏറ്റവും    പേടിച്ച
   ഹെഡ്   മാസ്റ്ററുടെ മുറിയിലെ   ജമണ്ടന്‍   പെട്ടി  . . 
 ( വലിയ   കുഴപ്പകരെ   ഇതില്‍   അടക്കും   എന്ന്   പറഞ്ഞു   വിരട്ടിയിരുന്നു) .
മൂലപൊട്ടിയകല്ല്‌ സ്ലേറ്റില്‍ ചോക്ക് കൊണ്ടെഴുതിയ 
 അമ്പതില്‍ അമ്പത്  എന്ന മാര്‍ക്ക്‌
ആകാശത്തോളം ഉയര്‍ത്തി  വില്ലാളി വീരനെ
പോലെ നിന്നവര്‍ ..!!

ഏപ്രില്‍ അവസാന ആഴ്ച സ്കൂളിന്റെ കുമ്മായം പൂശിയ
ചുവരില്‍ ഒട്ടിച്ചു വയ്ക്കുന്ന  കടലാസ് കഷണത്തില്‍ പേര്
 കാണാതെ വിതുമ്പി നിന്നവര്‍   ,   നിന്‍റെ ഗോപി പൊട്ടും , പുഴുപല്ല് കാട്ടി
മോണ തുറന്ന ചിരിയും ,അതിരുകളില്ലാത്ത
       സൌഹൃദങ്ങളും   ഏതോ മാര്‍ച്ച്‌ എനിക്ക് നഷ്ടമാക്കി..

 പ്രണയ  മന്ത്രങ്ങളുടെ ആദ്യ ധ്വനി ഉണരുന്ന ഹൈ സ്കൂള്‍ ..
ക്ലാസ്സ്‌ പരീക്ഷകളില്‍ മാര്‍ക്കുകുറഞ്ഞു പോയതില്‍
ഉതിര്‍ന്ന കണ്ണീര്‍ കണങ്ങള്‍ ..  
ആരോ തന്ന കൊച്ചു പുസ്തകം കണ്ടു മാറി മറിഞ്ഞ
 ചിന്തകളും അന്തം വിട്ട മനസും ... !!

ക്ലാസ്സില്‍  കാട്ടുന്ന   വികൃതികള്‍ സാറിനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാതിരിക്കാന്‍ ക്ലാസ്
 " മോണിട്ടരിനു " 'ബോണ്ട' വാങ്ങി കൊടുക്കേണ്ടി  വന്ന   ഗതി കേടുകള്‍ ...
ക്ലാസ്സിലെ  കുട്ടിയുടെ  ഞോറിവുള്ള   പട്ടു പാവാടയും  ,
 മുല്ല  പൂ  മാലയും   ,ഈ  മൂക്കുത്തിയും   ഇഷ്ടമാണെന്ന്
 പറഞ്ഞതിന്  ചൂരല്‍ പെരുമഴ നനഞ്ഞ മനസുകള്‍ ...
ഊടുവഴിയിലെ     കയ്യാലയിലും  , സ്കൂള്‍ ഭിത്തിയിലും ,
 സ്വന്തം   പേരിനോടൊപ്പം അധിക  ചിഹ്നം ഉപയോഗിച്ച്  
  ചേര്‍ത്തെഴുതിയ   പേരുകാരി   ...!!

അടുത്ത   വീട്ടിലെ   പെര്‍ഷ്യാക്കാരന്‍  നല്‍കിയഹീറോ 
   പേന  ഉയര്‍ത്തി    കാട്ടുന്ന   കുഞ്ഞു   പൊങ്ങച്ചങ്ങള്‍   ...
.. പറ്റ  വെട്ടിയ  മുടിയില്‍  കുരുവി കൂട്  പണിയാന്‍ 
 വെമ്പല്‍  കൊള്ളുന്ന മനസ് ..
കളി  കളത്തിലെ  ചെറു  വഴക്കുകള്‍  ...
കണക്കു സാറിന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ വിറച്ചു നിന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ ...
 പഠിച്ചിട്ടും പഠിച്ചിട്ടും തീരാത്ത    പോര്‍ഷനുകള്‍ ..
 പത്താം   ക്ലാസ് പരീക്ഷയുടെ വ്യാകുലതകള്‍..  ഇതെല്ലം  അപഹരിച്ചു
 കടന്നു  കളഞ്ഞ   മാര്‍ച്ച്‌  ,നീ  ഇപ്പോള്‍  മനോഹരിയാണ് ...

ഹോസ്റ്റല്‍ മുറികളില്‍ സ്വപ്നവും പഠനവും
വേലത്തരങ്ങളും കാട്ടി പറന്നുപോയ കൌമാരം  ..
പഞ്ചാര മണലുള്ള കടല്‍ തീരങ്ങളിലെ സിമിന്ട്‌ 
ബഞ്ചുകളില്‍ സൊറ പറഞ്ഞു തുടുത്ത കൂട്ട് കെട്ടുകള്‍ ..
ഞാനും നീയും മോഹിച്ചത് അവളെ തന്നെ ആയപ്പോള്‍ ... ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത് നിനക്ക് 
കൈ വന്നപ്പോള്‍ നിന്നോട് തോന്നിയ കഴമ്പില്ലാത്ത കെറുവുകള്‍ ..

പാര വച്ചവന് പണി കൊടുത്ത കൂട്ടായ്മകള്‍ ..
എല്ലാ കുറുമ്പുകളും ഒരു സിഗരട്ട് ഷെയര്‍ ചെയ്ത
പുകയില്‍ മറഞ്ഞുപോയ നാളുകള്‍ ....
 ദുഃഖങ്ങള്‍ അണ പൊട്ടിയൊഴികിയപ്പോള്‍ കുടിച്ചു
 ലക്ക് കേട്ട് തെറിപ്പാട്ട് പാടിയ കായലോരങ്ങള്‍ ...
ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റെലിലെ സൌന്ദര്യം കാണുവാന്‍ 
തേന്‍ മാവിന്‍ കൊമ്പത്ത് മഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന കൊച്ചു വെളുപ്പാന്‍ കാലങ്ങള്‍ ..!!

അവസാന ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ , 
കൂട്ടുകാരിയുടെ കണ്‍ മുനകളില്‍ ഘനീഭവിച്ച  
ജല ബിന്ദുക്കളില്‍ മറച്ചു വച്ച ഇഷ്ടത്തിന്റെ  മഴവില്ലുകള്‍   കണ്ട കൂട്ടുകാരന്‍ ...
റിക്കാര്‍ഡ് ബുക്കില്‍ ഒളിച്ചു വച്ച് അവന്‍ കൊടുത്ത
 അനുരാഗ ചിഹ്നങ്ങള്‍ അവള്‍ കണ്ടിരുന്നോ  ??.

വര്‍ഷങ്ങള്‍  പലതു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...
എങ്കിലും ഓര്‍മ്മത്താളിന്റെ   നടുവില്‍  കാലം
 കോറിയിട്ടിരിക്കുന്ന മഷി  തണ്ടുകളും,  മയില്‍പീലികളും...
 വാഗ്വാദങ്ങള്‍ക്കും വഴക്കുകള്‍ക്കുമോടുവില്‍ ...
വെല്ലു വിളിച്ചവരും വീമ്പു പറഞ്ഞവരുംമടക്കയാത്ര തുടങ്ങി ..
പരസ്പരം വാരി എറിഞ്ഞ ചെളിയും തെറികളും
  ഒക്കെ ചെറു ചിരിയില്‍ ഒതുക്കി കെട്ടി പിടിച്ചു
"വീണ്ടും കാണാം" എന്ന് ചൊല്ലി പിരിഞ്ഞു പോയവര്‍..

മനസ്   കടലാസ്സില്‍ പകര്‍ത്തി എഴുതി    പിടിപ്പിക്കുവാന്‍ 
  ശ്രമിച്ചു പരാജയ പെട്ട    ദിനങ്ങള്‍  ,  പിറക്കാതെ പോയ പ്രണയ ലേഖനങ്ങള്‍   ..
 കൈ കുടന്നയിലൂടെ ഒഴുകി പോയ കൌമാര നിലാവ്..
കെമിസ്ട്രി ലാബിന്റെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഇടനാഴിയില്‍
വിതുമ്പുന്ന നിന്നെചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തി അവന്‍
നല്‍കിയ മധുര ചുംബനത്തില്‍ "ബ്ലീഡിംഗ് ഹാര്‍ട്ട്‌ "
പോലെ തുടുത്ത  നിന്‍റെ കവിള്‍  തടങ്ങള്‍ ..

   അവസാനം   ഓട്ടോഗ്രാഫിന്റെ  കട്ടി പേപ്പറില്‍ 
 കടമെടുത്ത  വരികളാല്‍യാത്രാ മംഗളം ചൊല്ലി പിരിഞ്ഞുപോയവര്‍ ‍  .. !!
പിന്നീട്  ജീവിതത്തിന്റെ ദശാ സന്ധികളിലെവിടെയെങ്കിലും ...
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലെ  ചെറു ചിരിയായോ,
ഒരു ഫോണ്‍ വിളിയിലെ പരിഭവമായോ,
ക്ഷണ കത്തിലെ വിലാസമായോ,
 ഇല കൊഴിഞ്ഞ മരങ്ങളുടെ തനിയാവര്‍ത്തനം പോലെയോ,
കുതൂഹല നിര്‍ഭരമായ മനസ്സുമായോ,
 വിഹ്വലതകളിലെ കൈ താങ്ങായോ ,ഒക്കെ ഒക്കെ ....
കണ്ടു മുട്ടിയിട്ടുണ്ടാകാം . തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം ..മറിച്ചും !! 

ഇപ്പോള്‍ മാര്‍ച്ച്‌ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 
വിരമിക്കലിന്റെ മാസം കൂടിയാണ് ..
ഓര്‍മകളില്‍ പിടയുന്ന പണിമുടക്കുകളും
ഡയസ് നോണിന്റെ പേടി പെടുത്തലുകളും
പിരിവു കാരെ ഭയന്ന് ബാത്ത് റൂമില്‍ ഒളിച്ച നാളുകളും
അടക്കാത്ത ഹൌസിംഗ് ലോണ്‍ കുടിശിക ശമ്പളത്തില്‍
നിന്നും പിടിക്കരുതെന്ന് ഒഫീസറോടെ കെഞ്ചി പറഞ്ഞ
നാളുകള്‍ക്കുമോടുവില്‍ പടിയിറങ്ങുന്ന മാര്‍ച്ച്‌...

ആദ്യമായീ ജോയിന്‍ ചെയ്യാനെത്തിയ കൊലുന്നെനെയുള്ള
വട്ടമുഖക്കാരിയുടെ മനസ്സില്‍  എഴുതി തീര്‍ത്ത ഫയലില്‍
"ക്വോറി" ഇട്ടു അവള്‍ മടക്കിയ ജാള്യതകള്‍
റിക്കാര്‍ഡ് റൂമിന്റെ ചിലന്തി വലക്കിടയില്‍
പ്രണയപെരുക്കത്തില്‍ വിയര്‍ത്തു കുളിച്ച ചാപല്യങ്ങള്‍ !!
സ്വന്ത്വനത്തിന്റെ കാവലാളുകളും ആര്‍ത്തിയുടെ മുഖപടങ്ങളും
ഇവിടെ തുല്യരാണ് ...
ഭര്‍ത്താവിന്റെ ക്രൂരതകള്‍ നെഞ്ചില്‍ പറ്റിനിന്ന് കരഞ്ഞു
പറഞ്ഞപ്പോള്‍ , നിനക്ക് പകരം തരാന്‍ എനിക്കൊരു ജീവിതം ഇല്ലെന്നും
എന്നാല്‍ നീ എനിക്കായി ജീവിക്കണമെന്നും പ്രണയത്തിന്റെ
മേമ്പൊടി ചേര്‍ത്ത് പറഞ്ഞ ഉച്ച നേരങ്ങളും ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു..
മെമ്മോകളും സസ്പെന്ഷനുകളും ഇന്സ്പെക്ഷനുകളും
ഇനി ഓര്‍മകളില്‍ ......
കെട്ടുപ്രായം തികഞ്ഞ മകളെയും തൊഴില്‍ രഹിതനായ
മകനെയുമോര്‍ത്തു പിടയ്ക്കുന്ന മനസുമായി
ശൈലീ രോഗങ്ങളുടെ ഭാണ്ടവുമായി   പടിയിറങ്ങുന്ന പെന്‍ഷന്‍ കാരന്‍...

"മാര്‍ച്ചിന്റെ വിടവാങ്ങല്‍ ... അത് പണ്ടു മുതല്‍ക്കേ
തേങ്ങലുകളും ഗദ്ഗദങ്ങളും സമ്മാനിക്കുന്നു.
 പ്രണയതിന്റെ നറു നിലാവില്‍ പൂത്ത ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങളും ,
 സൌഹൃദത്തിന്റെ കടക്കണ്ണുകള്‍ കോര്‍ത്ത കല്‍പടവുകളും,
വിദ്വേഷത്തിന്റെ   സ്ഫോടനങ്ങളില്‍  പുക നിറഞ്ഞ മനസുകളും  ,
സമരത്തിന്‍റെ സുനാമിയില്‍ ഒലിച്ചുപോയ ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളും 
വിടവാങ്ങുന്ന മാര്‍ച്ച്‌.

 എന്തിനു  വേണ്ടിയായിരുന്നു ...  
ജയിച്ചും  തോറ്റും തോല്പിച്ചും  ...
അതെ  ഈ  ഓര്‍മകള്‍ക്ക്  വേണ്ടി  മാത്രം  .
 ഇത്  മാത്രമാണ്  സമ്പാദ്യം  ...
പഠിച്ചതെല്ലാം   മറന്നു  കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍  അവശേഷിച്ച  
ഈ  ഓര്‍മ്മകള്‍  .. ഇതാണ്  പഠനം  ... 
ജീവിതം കൊണ്ടുള്ള പഠനം ..
. മറക്കാനും പൊറുക്കാനും വേദനകളില്‍ സഹിക്കാനുമുള്ള    പഠനം..


ഈ  തൂ  വെളിച്ചം  മനസിന്റെ  ഇടനാഴിയില്‍  
തോരണങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തുന്നു   ..
ഈ സൌപര്‍ണിക തീരങ്ങളില്‍ കിനാക്കള്‍
 നെയ്യാത്തവര്‍  ചുരുക്കം ...
സ്മരണകളുടെ  ചെറു തെന്നല്‍ കുളിരണിയിക്കുംപോള്‍ ..
മനസിന്റെ കോണില്‍ ഉറഞ്ഞു പോയ
മാര്‍ച്ചിന്റെ മഞ്ചാടി മണികള്‍ 
തുടച്ചു മിനുക്കാത്തവര്‍ വിരളം ...
 മാര്‍ച്ചേ  നിനക്ക്  നന്ദി ... വീണ്ടും  എത്തിയതിന് ..
ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് മാര്‍ച്ച്‌ മധുരിക്കുന്നതാണ് ...
                                      

2011 നവംബർ 2, ബുധനാഴ്‌ച

ബക്ഷീഷും ഞാനും .......


ഇത് അഴിമതിയുടെ പൂക്കാലം ! ! ! പത്രത്തിലൂടെ പ്രാതലായും ടെലിവിഷനിലൂടെ ഐസ് ക്രീം പതയുന്ന വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ ആയും  അഴിമതിയുടെ സുനാമികള്‍ നമ്മെ വിഴുങ്ങുവാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു. .. സ്പെക്ട്രത്തില്‍ കാലുകുത്തി ലാവ്‌ലിന്‍ കമ്പ് കൊണ്ടിളക്കിയപ്പോള്‍ ഭാരതമെന്ന പാലാഴിയില്‍ നിന്നും കോമണ്‍ വെല്‍ത്ത് രാക്ഷസനും ആദര്‍ശ സൌധങ്ങളും തുടങ്ങി സര്‍ക്കാര്‍  ജോലി വരെ ഉയര്‍ന്നു വന്നു. അഭിലാഷമുള്ളവരും രാജാക്കന്‍മാരും കലമൊടച്ചവനും കണ്ണില്‍ കണ്ടവനും അവയെല്ലാം സ്വന്തമാക്കി .. പമോലിനിന്‍ കുളിച്ചു "ടൈറ്റാനിയ " നിക്കറിട്ടവര്‍  ഒടുവില്‍ ആകാശത്തിന്‍റെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ താണ്ടി ബഹിരാകാശത്തിലേക്കും വര്‍ണ രാജികള്‍ പടര്‍ന്നു കയറുന്ന കഥകള്‍ ...  ഇത് വെറും കഥയാകാം ...ഉന്നതങ്ങിലെ കഥ ... പക്ഷേ ശരാശരി ഇന്ത്യാ കാരില്‍ എത്ര പേര്‍ കൈകൂലി കൊടുത്തു കാണും ? എത്ര പേര്‍ വാങ്ങി കാണും ?? കൈക്കൂലി , സ്വജന  പക്ഷപാതം , ക്രമക്കേട്, പാരിതോഷികം ,തിരിമറി, നോക്ക് കൂലി , ചെലവു ചെയ്യല്‍     തുടങ്ങി ഒരുപാടു വിളിപ്പേരുകള്‍ അഴിമതിക്കുണ്ട്. സര്‍കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന് "ടിപ് " കൊടുത്തു എന്ന് മാത്രം ആരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടില്ല . അത് ബാറില്‍ മാത്രം കൊടുക്കുന്നതാണല്ലോ ??? " ബംഗാളിലെ വേശ്യകള്‍ക്കിടയില്‍ " ബക്ഷീഷ്" എന്നൊരു പ്രയോഗമുണ്ട്. കസ്റ്റമര്‍ സംതൃപ്തനായാല്‍ നല്‍കുന്ന തുക . " ഒരിക്കലും ബക്ഷീഷ് കൈയില്‍ വാങ്ങുകയില്ല. സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ ബ്രായുടെ ഉള്ളിലേക്ക് വച്ച് കൊടുക്കണം. അപ്പോള്‍ അവള്‍ ആ കൈ  നെഞ്ചോട്‌  അമര്‍ത്തി പിടിച്ചു സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചത്ത്‌ പൊങ്ങിയ മിഴിയിണകളില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ അദൃശ്യ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍  വിരിയിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറയും " ഫിര്‍ ആന മേരി ജാന്‍ "    . സോനാ ഗച്ചിയിലെയും ഇസ്ലാമ്പുരിലെയും അതുപോലെ തന്നെ സിലിഗുരിയിലെയും ക്ഹോട്ടികളിലെ പുണ്യ ജന്മങ്ങള്‍ക്ക് "മാലിക്കിന്‍ " അറിയാതെ സ്വന്തമായി കിട്ടുന്ന തുക ...അതൊക്കെ വഴിക്ക് വന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍ , വേവലാതികള്‍, അത്  പോകട്ടെ ....  സാധാരണ മലയാളികളില്‍ കൈക്കൂലി നല്കാത്തവര്‍ വിരളമാണ്... പക്ഷേ അഴിമതിയുടെ സാന്ദ്രത കേരളത്തിലെ ഓഫീസുകളില്‍ തുലോം കുറവാണു  ! ! ! ഞെട്ടി പോയി അല്ലെ ?? അതെ മറ്റു ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ വളരെ നല്ല കാലാവസ്ഥയാണ്. .. തമിഴ് നാട്ടിലോ ബീഹാറിലോ രാജസ്ഥാനിലോ പോയാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാകും ...
കൈക്കൂലി സന്തോഷടോടെ കൊടുക്കുവാന്‍ നമ്മള്‍ തയ്യാറാണ് . നമ്മുടെ കാര്യം താമസിപ്പിക്കാതെ ചെയ്തുതന്നാല്‍ ... പെട്ടെന്ന് ചെയ്തു തന്നാല്‍ കൂടുതല്‍ സന്തോഷം ... അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ നമ്മള്‍ " പണം " കൊടുക്കുന്നു. " ഇതിനെയും ബക്ഷീഷ് എന്ന് വിളിക്കാമോ ? ക്ഷമിച്ചു കള ... ഇനി എന്‍റെ ഒരു കഥ പറയാം ...അഴിമതിയെന്ന മഹാസാഗരത്തിലെ ചെറുമീനുകള്‍ക്ക് തീറ്റ കൊടുത്ത കഥ .. ഞാന്‍ കൊടുത്ത ആദ്യ കൈക്കൂലി ....
       വളരെ പണ്ടൊന്നുമല്ല ഈ കഥ നടന്നത്...  , ഒരു വ്യാഴ വട്ടം മുന്‍പാണ്‌. വളരെ ചെറു പ്രായത്തില്‍ കേരളം വിട്ടു പോകേണ്ടിവന്നതിനാല്‍ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും മലയാള നാടിന്‍റെ " പള്‍സ്"  തിരിച്ചറിയുവാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല . അതിനാല്‍ ഓരോ ലീവ് കാലവും ഓരോ പഠന ക്ലാസ്സുകള്‍ ആയിരുന്നു.  വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ അവധിക്കു വരുമ്പോള്‍ നാട്ടുകാരുടെ  കുശലങ്ങളില്‍ പ്രധാനം  " കല്യാണം"  തന്നെ ആയിരുന്നു . " എന്താ കെട്ടാത്തതു " ചോദ്യം കേട്ട് മടുത്ത കാലം . ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടായിരുന്നില്ല . വയസു 30 കഴിഞ്ഞിരിന്നു. പക്ഷെ കേറി കിടക്കുവാന്‍ കൂരയില്ലാത്തവന്‍ കൂടെ കിടക്കുവാന്‍ പെണ്ണിനെ തിരയുന്നതിലെ ഔചിത്യം എന്നെ പിറകൊട്ടടിച്ചു. അക്കാലത്തു മൊബൈല്‍ ക്യാമറ ഇല്ലായിരുന്നെങ്ങിലും മനുഷ്യ ശക്തിയുടെ വക്ര പ്രവാഹത്തിന് കുറവില്ലായിരുന്നു എന്നറിയുക  . സ്വഭാവ ദൂഷ്യമോ ജാതക ദോഷമോ അല്ല മറിച്ച് വീടില്ലാത് കൊണ്ടാണ് മംഗല്യം താമസിക്കുന്നത് എന്നെനിക്കു ബോധ്യമായി .  ഈ അവസ്ഥയില്‍ എന്‍റെ അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശവും നാട്ടുകാരുടെ ചോദ്യങ്ങളുമാണ്‌  ഒരു വീട്    വയ്ക്കണം  എന്ന ചിന്ത എന്‍റെ  ചെറിയ  മനസിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യിച്ചത് . ആ പരിപാടിക്ക് മുന്നോടിയായി അന്നും ഇന്നത്തെ പോലെ ലോണ്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു  ആശ്രയം. മനുഷ്യ കുലത്തില്‍ ഒരുപക്ഷെ വീട് വയ്ക്കുവാന്‍ വായ്പ എടുക്കാത്തവര്‍ വിരളമായിരിക്കും. അങ്ങനെ ഒരു അവധികാലത്ത് എന്‍റെ മോഹവും പേറി ഞാന്‍ വീട് പണിക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്താന്‍ ബാങ്കായ ബാങ്കൊക്കെ കയറി ഇറങ്ങി. " ഇത്രയേറെ ഗുലുമാല് പിടിച്ച പണിയാണ്‌ ഇതെന്ന് അന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ജാമ്യം , കടപത്രം , ബാദ്ധ്യത. , ലീഗല്‍ ഒപ്പിനിഒന്‍,  കൈവശം , പറ്റു ചിട്ടി (കരചീട്ട് ) ,ഗഗാന്‍ , സ്കെച് , പ്ലാന്‍ ,തുടങ്ങിയ സാങ്കേതിക പദങ്ങള്‍   കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി. തീര്‍ച്ചയായും ഒരു തുടക്കകാരനെ ഞെട്ടിക്കുവാന്‍ ഈ പദങ്ങള്‍ക്കും അവിടുത്തെ സാറിന്മാര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്‍റെ ഉള്ളിലെ തീവ്ര കാമനകളെ കൈയാമം വയ്ക്കുവാന്‍ ഈ  പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെയാണ് എന്‍റെ സ്വന്തം എന്ന് അഭിമാനിച്ചിരുന്ന നാഴി മണ്ണിന്റെ ആധാരവും മറ്റു അനസാരികളും പേറി  "ബാദ്ധ്യത.സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് " വാങ്ങുവാന്‍ ഞാന്‍ കടമ്പനാട് രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തുന്നത്‌ . വൈദേശിക ആധിപത്യത്തിന്റെ  ഒഴിഞ്ഞു മാറാത്ത ആടയാഭരണങ്ങള്‍ പോലെ മനുഷ്യനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കറുത്ത നോട്ടിസ് ബോര്‍ഡിലെ നരച്ച ആജ്ഞകളും,  പൊടിപിടിച്ച ഫയലുകളും , മാറാല പിടിച്ച ഫാനും , തടിച്ച രജിസ്റ്റെരുകളും, അധികാര പ്രമത്തതയുടെ  മുനയൊടിഞ്ഞ ഗര്‍വുകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലാത്ത മരവിച്ച മുഖങ്ങളും, ഗതകാല ഭരണ കൂടങ്ങളുടെ  വിദൂര പ്രതിബിംബമായപ്പോള്‍ സട കൊഴിഞ്ഞ ബൂര്‍ഷ്വാസിയും സിംഹാസനത്തിലേറിയ മര്‍ദ്ദിതനും കറുത്ത പൂച്ചകളുടെ കാവലോടെ പളുങ്ക് പാത്രങ്ങളില്‍ അമൃത് നുണഞ്ഞു അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ കാത്തിരുന്നു... മെതിയടിയിലെ ചെളി കളയുവാന്‍ എന്നെയും  കാത്ത്.... അപേക്ഷ എവിടെ കൊടുക്കണം എന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഇന്ത്യക്കാരെ നോക്കുന്ന പാക്കിസ്ഥാന്‍ പട്ടാളക്കാരെ പോലെ പല സാറിന്മാരും സാറത്തികളും എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. കൂട്ടത്തില്‍ അല്പം പ്രായം ചെന്ന സാറിന്റെ കസേരയ്കരികിലേക്ക് ഞാന്‍ നീങ്ങി. എന്തോ പറയാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് കനത്ത ശബ്ദത്തില്‍ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു " ബാദ്ധ്യത ആണോ " ഞാന്‍ തല കുലുക്കി. മുഖം പ്രത്യേക രീതിയില്‍ കോട്ടി അദ്ദേഹം പുറകോട്ടു ചൂണ്ടി ഒരു സീറ്റ്‌ കാട്ടി. അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാന്‍ അങ്ങ്യം കാണിച്ചു. ഞാന്‍ അവിടേക്ക് ചെന്നു . സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് മതി മറന്നു. അവിടെ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്. ഞാന്‍ അപേക്ഷ കാണിച്ചു. കാര്യം പറഞ്ഞു. ആ കുട്ടി  പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെ പോലെ ചിരിച്ചു. എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നിലാവ് നിറഞ്ഞു. " എനിക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്" " ശരി താമസിപ്പിക്കാതെ തരാം "ഭവതി പറഞ്ഞു. " ഞാന്‍ നാളെ വരട്ടെ " എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് പഞ്ച ബാണങ്ങള്‍ നിറച്ച പുഞ്ചിരി പകരം സമ്മാനിച്ചു. " ദൈവമേ ധന്യമായി , ഈ സുന്ദരിയെ പോലെ എല്ലാ ജീവനക്കാരും ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍ കേരള സര്‍വിസ് എത്ര നന്നായേനെ.
രാത്രിയില്‍ ഉറക്കം വന്നില്ല . ആ കുട്ടിയെ തന്നെ ഓര്‍ത്തു കിടന്നു. വേണ്ടാത്ത മോഹങ്ങള്‍ ഉള്ളിലേക്ക് പതഞ്ഞുയരുന്നു.
ഏകാന്തതയുടെ ചില്ല് ജാലകങ്ങളില്‍ അവാച്യമായ അനുഭുതികളുടെ തുഷാര ബിന്ദുക്കള്‍ ഉറകൂടുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു .

           പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഉണര്‍ന്നു. കൂടുതല്‍ പ്രസരിപ്പുള്ളത് പ്രഭാതത്തിനോ എനിക്കോ എന്ന് വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു .
പത്തു മണിക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ ഓഫീസിന്റെ വരാന്തയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. എന്തിനാണ് എത്ര നേരത്ത് വന്നത് എന്ന എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് തന്നെ ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഓഫീസ് സമയം 10 ആണെങ്കിലും പണി 11 മണിക്കേ തുടങ്ങു എന്ന് പലരും പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ആ സുന്ദരിയെ ദൂരെ നിന്നും കാണാന്‍ എന്‍റെ മനസ് മോഹിച്ചു പോയി. പത്തു മണി മുതല്‍ ജീവനക്കാര്‍ വന്നു തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച  ആള്‍ മാത്രം വന്നില്ല. സമയം മുന്നോട്ടു പോയി. എന്‍റെ മോഹങ്ങളില്‍ കരിവാവ് കലര്‍ന്ന പ്രതീതി . പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ " ബാദ്ധ്യത " ഓര്‍ത്തു പോയി. ഓഫീസിന്‍റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഞാന്‍ ചെന്നു. " ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സീറ്റിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു" " ആ സാര്‍ വന്നിട്ടില്ലേ" " " ഇല്ലാ , ഇന്ന് ലീവിലാണ്‌ " എന്‍റെ മനസ്സില്‍ പെരുമ്പറ കൊട്ടി. എന്നിട്ട് ഇന്നലെ പറയാഞ്ഞത് എന്താണ് ? രാവിലെ ഞാന്‍ ഒരുങ്ങി കെട്ടി വന്നില്ലേ . ദേഷ്യവും സങ്കടവും അടക്കാനാവാതെ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു  പോയി. അന്നും ഞാന്‍ കണ്ട കിനാവില്‍ അവള്‍ കടന്നു വന്നു. ക്ഷണിക്കാത്ത അതിഥി ആയി . അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസിന്‍റെ തിണ്ണയില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പത്തുമണിക്ക് തന്നെ എന്‍റെ സ്വപ്ന സുന്ദരി എത്തി. ആ മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്‍റെ സകല പ്രയാസങ്ങളും മാറി.  അലാസ ഗമനിയായ ഈ അപ്സരസിനോടാണോ താന്‍ മനസാ നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചത് . തിലകക്കുറി ചാര്‍ത്തിയ ആ സുന്ദര മുഖം എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കിനാക്കളുടെ മന്ദാര പുഷ്പങ്ങള്‍ വിരിയിച്ചു. എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്‍റെ " ബാധ്യത "  ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. ഉള്ളില്‍ പ്രണയം കിനിയുന്ന പ്രണയം പൊത്തിയമര്‍ത്തി ഞാന്‍ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. സുസ്മേര വദനയായി അവള്‍ പറഞ്ഞു " അയ്യോ റെഡി ആയില്ല" " ഇന്നലെ ഞാന്‍ ലീവ് ആയിരുന്നു" എനിക്ക് സന്തോഷം ആയി . ഞാന്‍ ചോദിച്ചു " എപ്പോള്‍ വരണം "? " രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വരൂ , ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ ഓഡിറ്റ്‌ നടക്കുകയാണ്‌ " ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി " "അയ്യോ" അറിയാതെ ഒരു വിളി ഉള്ളിലുണരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.  ലീവ് തീരുവാന്‍ കുറച്ചു ദിവസമേ ഉള്ളു. അതിനുമുന്‍പ്‌ ലോണ്‍ ശരിയാക്കണം. " എനിക്ക് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ് ' ഞാന്‍ കെഞ്ചി നോക്കി . " പരമാവധി ശ്രമിക്കാം " അവള്‍ ഉറപ്പു പറഞ്ഞു " എവിടെ നിന്നു തിരിയാന്‍ സമയമില്ല" ആ കുട്ടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവിസ്വസിച്ചില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ പ്രതിഷ്ടിച്ച കനക വിഗ്രഹത്തിന്റെ വാക്കുകളെ.  ഇച്ഛാഭംഗത്തിന്റെ കരിമഷി എന്‍റെ ചിന്തകളില്‍  പടര്‍ന്നു കയറി  . ഉച്ച വെയിലിനെ കൂസാതെ കവലയിലേക്കു നടന്നു. അപ്പോഴാണ് ആധാരമെഴുതുന്ന മത്തായി കുട്ടി ചേട്ടനെ കണ്ടത്. അദ്ദേഹം കുശലം  ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു . " ആ വട്ട മുഖമുള്ള ക്ലെര്‍ക്ക്‌ ആണോ ? നോട്ട് കിട്ടാതെ അവള്‍ ഒന്നും ചെയ്യില്ല " 'ദൈവമേ' എന്‍റെ സകല മോഹവും തകരുകയാണോ ? ഞാന്‍ നെയ്ത കിനാക്കള്‍ ? അവള്‍ കൈക്കൂലി വാങ്ങുകയോ ? 'ഇല്ലാ ' .എന്‍റെ മനസ് മന്ത്രിച്ചു. വീണ്ടും ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തിന്റെ നീല മേഘ മേലാപ്പുകളില്‍ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി. പരുക്കന്‍ ഭൂമിയിലൂടെ വീണ്ടും രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസിന്‍റെ പടവുകള്‍ കയറി. ഞാന്‍ ആ സുന്ദരിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ഉള്ളു നിറയ്ക്കുന്ന ചിരി. പോക്കെറ്റില്‍  നിന്നും ഒരു നൂറു രൂപ നോട്ട് എടുത്തു  അവള്‍ക്കു നേരെ നീട്ടി. എന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ ഒരു വിറയല്‍ ബാധിച്ചു. എന്‍റെ പ്രണയ സങ്കല്പങ്ങളുടെ ശവ പറമ്പിലെക്കുള്ള  പ്രയാണത്തില്‍ ആ നൂറു രൂപ നോട്ടിരുന്നു വിറച്ചു. ഒരു പൂക്കാവടി പോലെ.. പെട്ടെന്ന് അവള്‍ മേശ വലിപ്പു തുറന്നു. രൂപ അതിലിടാന്‍ ആംഗ്യം കാട്ടി.   തുറന്നു കിടന്ന മേശ വിരിപ്പിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു. "അല്പം വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ "  അര  മണിക്കൂറിനകം എനിക്ക് സര്‍ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടി. അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവളുടെ സുന്ദര മുഖത്തെ  ആര്‍ത്തിയുടെ വിഷ തേളുകള്‍ ബീഭല്‍സമാക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.    എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോള്‍ നിസംഗത മാത്രമായിരുന്നു. "ബക്ഷീഷ്" നല്‍കിയവന്റെ നിസംഗത ..........


                                                                      


  

2011 ജൂലൈ 30, ശനിയാഴ്‌ച

അയാള്‍ വെറും മനുഷ്യനാണ്


 ( എണസ്റ്റ് തോംസണ്‍ എന്ന ഊര്‍ജ്ജതന്ത്രജ്നന്‍ എഴുതിയ അനുഭവ കഥയില്‍ നിന്നും )

       കൊടും തണുപ്പില്‍ മഞ്ഞുമൂടിയ ഭൂമിയുള്ള സ്ഥലത്തെ കഥ. പാവപെട്ട കിഴവി കഷ്ടപ്പെട്ട് മഞ്ഞിലൂടെ പാദ രക്ഷയില്ലാതെ നടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് തിരക്ക് കൂട്ടി പോകുന്നവര്‍ക്ക് നേരമില്ല. 
ഷൂസില്ലാതെ തറയില്‍ കാല് വയ്ക്കുന്നത് പോലും വേദന ജനകം.  

ചിരിച്ചു രസിച്ചു നിരത്തിലൂടെ പോയ യുവ ദമ്പതികള്‍ കിഴവിയെ കണ്ടില്ല. രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളെ ക്രിസ്മസിന് അമ്മൂമ്മയെ കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന യുവതിയും വല്യമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാട് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഒരു കൈയില്‍ ബൈബിളുമായി നീങ്ങിയ വൈദികന്റെ മനസ് സ്വര്‍ഗ്ഗ രാജ്യത്തു ആയതിനാലാവാം വൃദ്ധയുടെ ദൈന്യം കാണാന്‍ ഇടയായില്ല .

ശീത കാറ്റില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന്‍ ബട്ടണില്ലാത്ത കീറക്കോട്ട് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു അവര്‍ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ കത്ത് നിന്നു. ബ്രീഫ് കേസുമായി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന യുവ കോമളന്‍ അവരില്‍ നിന്നും വല്ല രോഗവും പകര്‍ന്നാലോ എന്ന് ഭയന്ന് മാറി നിന്നു. ഒരു പതിന്നലുകാരി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി , പക്ഷെ മിണ്ടിയില്ല...  

വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു വല്യമ്മ ബസില്‍ കയറി. മുന്‍ ഭാഗത്ത്‌ ഡ്രൈവറുടെ പിന്നിലുള്ള സീറ്റിലിരുന്നു . വൃദ്ധ ഇരുന്ന സീറ്റില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആള്‍ അസ്വസ്ഥനായി. കിഴവിയുടെ നഗ്ന പാദങ്ങള്‍ കണ്ട ഡ്രൈവര്‍ ആ വഴിയിലെ ദാരിദ്ര്യമോര്‍ത്തു കോളേജു റൂട്ടിലേക്ക് മാറ്റി ഡ്യൂട്ടി വാങ്ങുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു. അടുത്ത സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന നാലു വയസുകാരന്‍ വൃദ്ധയെ ചൂണ്ടി " അമ്മെ 'ദേ അമ്മൂമ്മയുടെ ചെളി നിറഞ്ഞ  കാല്‍  വിരലുകള്‍ കണ്ടോ ? എന്ന് ചോദിച്ചു ." ആരെയും കൈ ചൂണ്ടരുത് " എന്ന് പറഞ്ഞു അവര്‍ കുഞ്ഞിനെ അടിച്ചു. 

ഇവര്‍ക്ക് മുതിര്‍ന്ന കുട്ടികള്‍ കാണണം , അവര്‍ക്കൊന്നും നാണം ഇല്ലേ ?? എന്ന് ആട്യത്വം മുഖ മുദ്രയാക്കിയ സ്ത്രീ കമന്റു  പാസാക്കി . അടുത്തൊരു സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന അദ്ധ്യാപിക പറഞ്ഞു " ഇത്തരം ആളുകളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നാമെല്ലാം നികുതി കൊടുക്കുന്നില്ലേ "   അടുത്തിരുന്ന കോളേജു അധ്യാപകന്‍റെ കമന്റ്‌ " ആയ കാലത്ത് സമ്പാദിക്കാന്‍ പഠിക്കണം , ഇവര്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ പണം സൂക്ഷിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല . കുറ്റം അവരുടേത് മാത്രം . എല്ലാവര്ക്കും ദിഷണാ വൈഭവത്തിന്റെ ഊറ്റം .. ഒരു ബിസ്സിനിസ്സു കാരന്‍ വൃദ്ധയെ സമീപിച്ചു ഇരുപതു ഡോളര്‍ നോട്ടു ഉയര്‍ത്തി കാട്ടി, അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു ഷൂസ് വാങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞു. അവര്‍ നന്ദി സൂചകമായി ചിരിച്ചു. 

  അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും ഒരു യുവാവ് ബസില്‍ കയറി . ചുറു ചുറുക്കും നല്ല വേഷവും . ചിരിച്ചു തകര്‍ത്തു പോക്കറ്റിലെ മ്യൂസിക്‌ പ്ലയാറിന്റെ താളത്തിലാണ് അയാളുടെ നടത്തം . വൃദ്ധയുടെ അടുത്ത് ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു. വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ ജീര്‍ണ വസ്ത്രം ധരിച്ച വൃദ്ധയുടെ നഗ്ന പാദങ്ങള്‍ അയാളുടെ കണ്ണില്‍ പെട്ടു. അയാളുടെ ഉത്സാഹം ഉടന്‍ നിന്നു. വില കൂടിയ ബ്രാന്‍ഡ്‌   ഷൂസ് ആണ്  അയാളുടെ കാലില്‍. പല മാസങ്ങളായി സമ്പാദിച്ചു കഴിഞ്ഞ ദിവസം വാങ്ങിയവ. ഉടന്‍ അയാള്‍ ഷൂസ് അഴിച്ചു. സോക്സും ഊരി. " അമ്മയ്ക്ക് ഷൂസ് ഇല്ല അല്ലേ , സാരമില്ല " എന്ന് പറഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു ആ വൃദ്ധ പാദങ്ങള്‍ വൃത്തിയാക്കി സോക്സും വിലയേറിയ ഷൂസും ധരിപ്പിച്ചു. വൃദ്ധ നന്ദി പൂര്‍വ്വം തല കുലുക്കി. അപ്പോഴേക്കും ബസ്‌ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ എത്തി. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടില്‍ അയാള്‍ ബസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നഗ്ന പാദനായി മഞ്ഞിലൂടെ നടന്നു പോയി. " ആരാണ് അയാള്‍ " പലരും തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ചോദിച്ചു . " മാലാഖ ആയിരിക്കണം " എന്നൊരാള്‍ , 'പക്ഷെ അതിനുള്ള തേജസും പ്രഭയും ഇല്ലല്ലോ എന്നായി പലരും , ..

ഒരു നാല് വയസുകാരന്‍ തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു  " ഞാന്‍ നന്നായി കണ്ടതാ അയാള്‍ വെറും മനുഷ്യനാ , മനുഷ്യന്‍ മാത്രം " 

   കടപ്പാട് .. ബി എസ്‌ വാരിയര്‍ ... മലയാള മനോരമ 



2011 ജൂൺ 25, ശനിയാഴ്‌ച

അമ്മയുടെ മണമുള്ള ടീച്ചര്‍

അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളെ നോക്കി  പുതിയതായി ചാര്‍ജ് എടുത്ത അന്നമ്മ ടീച്ചര്‍  ഒരു നുണ പറഞ്ഞു. " നിങ്ങളെ എല്ലാം ഞാന്‍ ഒരേ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു. "

 പിന്നിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്നു ഉറക്കം   തൂങ്ങുന്ന സുരേഷില്‍ നോട്ടം പതിഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രസ്താവനയിലെ അസത്യം അന്നമ്മ ടീച്ചറെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പാറി പറന്ന മുടി, മുഷിഞ്ഞു നാറിയ വള്ളി നിക്കര്‍, കുളി വല്ലപ്പോഴും , കുറുക്കന്‍റെ കണ്ണുകള്‍, ചില്ലറ മൊശട  തരങ്ങള്‍, പിന്നീടങ്ങോട്ട് അവനെ നുള്ളുന്നതിനും ,  അവന്‍റെ പേപ്പറിന് പിശുക്കി മാര്‍ക്ക്‌ നല്‍കുന്നതില്‍ ടീച്ചെര്‍ക്ക്  ഒരു പ്രത്യേക രസം കിട്ടി..

        നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പഴയ സ്കൂള്‍ റിക്കോര്‍ഡുകള്‍ പരിശോധിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അന്നമ്മ ടീച്ചര്‍ വിസ്മയിച്ചു പോയി... രണ്ടോ മൂന്നോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് സുരേഷ് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല ... ടീച്ചര്‍ മറ്റു ടീചെര്‍മരോട് സുരേഷിനെ പറ്റി തിരക്കി .. " ബുദ്ധിയും പ്രസന്നതയും ഉള്ള കുട്ടി , ഒന്നാംതരം പെരുമാറ്റം " സരോജിനി ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു . " പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കന്‍ , പക്ഷെ ക്യാന്‍സര്‍ രോഗിയായ അമ്മയെ കുറിച്ച് അവന്‍ വ്യാകുല പെട്ടിരുന്നു" രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചര്‍ ആയിരുന്ന സുകുമാരി ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു. " മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ അവന്‍ ഉഴപ്പ് തുടങ്ങി , അവന്‍റെ അമ്മ മരിച്ചു, അച്ഛന്‍ മദ്യപാനിയായി"  മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലെ അവന്റെ ടീച്ചര്‍ ആയിരുന്ന  വസന്ത ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അന്നമ്മ ടീച്ചര്‍ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു..

  " സുരേഷ് ആരുമായും കൂട്ടുകുടുന്നില്ല .. മഹാ ഉഴപ്പന്‍.. ഉറക്കം ക്ലാസ്സില്‍ തന്നെ.." ഞാന്‍ പൊതിരെ തല്ലും കൊടുക്കും" നാരായണന്‍ മാഷ്‌ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍  അന്നമ്മ ടീചെറിന്റെ മനസ്സില്‍ വെറുപ്പിന്റെ മഞ്ഞുരുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവനോടു വെറുപ്പ്‌ തോന്നിയതില്‍ അവര്‍ ലജ്ജിച്ചു. കുട്ടികള്‍ ടീചെര്‍ക്ക് ഓണ സമ്മാനവുമായി എത്തിയപ്പോള്‍ ലജ്ജ വര്‍ധിച്ചു.      മനോഹരമായ വര്‍ണ കടലാസ്സില്‍ പൊതിഞ്ഞു റിബണിട്ടു മറ്റു കുട്ടികള്‍ പലതരം ഉപഹാരങ്ങള്‍ ടീചെര്‍ക്ക് കൊടുത്തപ്പോള്‍  ന്യൂസ് പേപ്പര്‍ തുണ്ടില്‍ ചുളുക്കിയോതുക്കിയാണ് സുരേഷ് സമ്മാനം എത്തിച്ചത്. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ മറ്റു കുട്ടികള്‍ ആര്‍ത്തു വിളിച്ചു. പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. മുക്കാലും ഒഴിഞ്ഞ പെര്‍ഫ്യൂം കുപ്പിയും നിറം മങ്ങിയ ഒരു ചുളിഞ്ഞ പച്ച നിറമുള്ള റിബ്ബണും ... വളരെ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു... എന്ന് ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സുരേഷിന്റെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി.. പെര്‍ഫ്യും അവര്‍ വസ്ത്രത്തില്‍ അടിച്ചു.  അവന്‍ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ... എന്നിട്ട് ടീച്ചറിനോട് പറഞ്ഞു " ടീച്ചര്‍ക്ക്  ഇന്ന് എന്‍റെ അമ്മയുടെ മണമാണ്..." 

    അന്ന് ടീച്ചര്‍ ഏറെ നേരം കരഞ്ഞു. അന്ന് മുതല്‍ അവര്‍ പഠിപ്പിച്ചത് വായനയോ എഴുത്തോ കണക്കോ ആയിരുന്നില്ല. പകരം കുട്ടികളെ ആണ് പഠിപ്പിച്ചത്..  സുരേഷിനെ പ്രത്യേകം   ശ്രദ്ധിച്ചു  . അതോടെ  അവനു മനസ്സിന്റെ പഴയ പ്രകാശം തിരികെ കിട്ടി. പ്രോല്‍സാഹിപ്പിക്കുന്തോരും അവന്‍ കൂടുതല്‍   മിടുക്കനായി. വര്‍ഷാവസാനം ക്ലാസിലെ ഏറ്റവും മിടുക്കന്‍ സുരേഷ് ആയി മാറി..  എല്ലാവരെയും ഒരു പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് വീണ്ടും നുണയായി മാറി.. സുരേഷിനോട് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വാത്സല്യം ... 

  കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അന്നമ്മ ടീചെര്‍ക്ക് ഒരു കത്ത് കിട്ടി.. തന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ടീച്ചര്‍ അന്നമ്മ ടീച്ചര്‍ ആണ്..  ബിരുദവും പോസ്റ്റ്‌ ഗ്രജുവഷനും  പാസ്സായി കഴിഞ്ഞപ്പോഴും സുരേഷിന്റെ  നല്ല ടീച്ചര്‍ അന്നമ്മ ടീച്ചര്‍ തന്നെ... ഐ എ  എസ് നേടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുരേഷ് അന്നമ്മ ടീചെരെ മാത്രം വിളിച്ചു.. എന്‍റെ  നല്ല ടീച്ചര്‍.. ഒരു ദിവസം അവന്‍ എഴുതി " മനസിന്‌ ഇണങ്ങിയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി..  വിവാഹ വേളയില്‍ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് ടീച്ചര്‍ ഇരിക്കണം .. അവര്‍ ചെന്നു.. പണ്ട് സുരേഷ് നല്‍കിയ പച്ച റിബ്ബണ്‍ തലമുടിയില്‍ കെട്ടി.. ... വൃദ്ധയായ ടീച്ചറെ പുണര്‍ന്നു അവന്‍ കാതില്‍ പറഞ്ഞു  " എന്നെ വിശ്വസിച്ചതിന് നന്ദി " 

 ടീച്ചറിന്‍റെ മറുപടി " നിനക്ക് തെറ്റി മോനെ , നീയാണ് എന്നെ മാറ്റിയത് , എങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കണം എന്ന് നിന്നെ കാണുന്നത് വരെ എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടായിരുന്നു "   



                                                                                              കടപ്പാട്  .... ബി എസ് വാര്യര്‍ ( മനോരമ ) 

2011 ജൂൺ 10, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ചിലമ്പണിഞ്ഞ യക്ഷി

കടമറ്റത്ത്‌ കത്തനാരുടെ ദിവ്യാത്ഭുതങ്ങള്‍  ടെലി വിഷനില്‍ സീരിയലായി കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ എന്റെ മകന്‍ ചോദിച്ചു " അച്ഛാ ഈ യക്ഷി ആസ്തമ രോഗിയാണോ ?? അപ്പോഴാണ് ഞാനും നോക്കിയത്. മസില് പിടിച്ചു ശ്വാസം വിടാന്‍ പാട് പെടുന്ന ഒരു സുന്ദരി. വികൃത ശബ്ദം കേള്‍പ്പിച്ചു, കുലുങ്ങി ചിരിക്കുന്ന ,  വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ശത്രുവിനെ കഴുത്ത് ഞെരിച്ചു കാല്‍ കൊണ്ട് നാഭിയില്‍ ചവിട്ടി  കൊല്ലുന്ന യക്ഷി. "  യക്ഷിയും  ഭൂതവും  ഒക്കെ  ഉണ്ടോ ??  " വീണ്ടും പയ്യന്റെ ചോദ്യം. സത്യം   പറഞ്ഞാല്‍   പിള്ളേരെ   പോലെ   തന്നെ   എന്നെയും  ചുറ്റിച്ചിട്ടുള്ള ചോദ്യമാണിത്, . എന്റെ  കുട്ടി  കാലത്ത്  സീരിയലും സിനിമയും ഒന്നും സര്‍വ സാധാരണം അല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട്  ഇത്തരത്തില്‍  ഉള്ള  സംശയങ്ങള്‍  ഇല്ലാതിരുന്നില്ല  എന്ന്  പറയുവാന്‍  സാധിക്കില്ല . കാരണം അമ്മുമ്മ കഥകളിലും മാന്ത്രിക നോവലുകളിലും യക്ഷിയും ഭൂതവും ഒക്കെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ഭാവനാ സമ്പൂര്‍ണമായ മനസുകളില്‍ യക്ഷിയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങള്‍ അന്നും ഉടലെടുത്തിരുന്നു. എന്നാല്‍ സീരിയലുകളിലെ പോലെ യക്ഷികള്‍ "ആസ്തമ" രോഗികളെ പോലെ ശ്വാസം കിട്ടാതെ  മസില് പിടിക്കുന്നതും  കരാട്ടെ കാണിക്കുന്നതും കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

  " മുതുകെല്ലാം പൊള്ളയാണെ
   മുട്ടോളം മുടിയുമുണ്ടേ "     അങ്ങനെ സുന്ദരിയും  ചിലപ്പോള്‍  രൌദ്ര രൂപ പിശചിനി യുമായ യക്ഷി , മനുഷ്യരുടെ ചോരയും മാംസവും ഒക്കെ ഊറ്റി കുടിച്ചു പല്ലും നഖവും മാത്രം കരിമ്പന ചുവട്ടില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഭീകര രൂപിയായ യക്ഷി. ചുണ്ണാമ്പു ചോദിച്ചു വശീകരിച്ചു പിടിക്കുന്ന മനോഹരിയായ യക്ഷി. യക്ഷി വരുമ്പോള്‍ പാലപ്പൂവിന്റെ   മണവും കൊലുസിന്റെ കിലുക്കവും ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് വിദഗ്ധ മതം. അമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന കഥകളിലും നാട്ടിലെ പഴം കഥകളിലും യക്ഷികളുടെ മണം എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദ്രാവിഡ തനിമയുടെ തിരുശേഷിപ്പുകള്‍ അതെ പടി നില നില്‍ക്കുന്ന " മണ്ണടി കാവിലമ്മയുടെ നാട്ടില്‍ " ഭീകര രൂപികള്‍ക്ക് സ്വോര്യ  വിഹാരം അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രത്തിലെ കൊടിയേറ്റ് കഴിഞ്ഞു ഉച്ചബലി   (ഉത്സവം ) വരെ യുള്ള  7 ദിവസം മാത്രമേ അവറ്റകള്‍ക്ക് സ്വോര്യ വിഹാരം അനുവദിച്ചു നല്‍കിയിട്ടുള്ളൂ എന്നാണ് വിശ്വാസം. 
അത് കൊണ്ട് തന്നെ " പാല മൂട്ടില്‍ യക്ഷിയും ഇലഞ്ഞി മൂട്ടില്‍ യക്ഷിയും ചന്ദന മൂട്ടില്‍                                അറു കൊലയെയുമൊക്കെ   നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ പേടിയില്ലായിരുന്നു.  ഒരു കരി വളയോ ചെമ്പു മോതിരമോ വഴിപാട്‌ നല്‍കിയാല്‍ അവര്‍ സംതൃപ്തരും ആയിരുന്നു. 

  എന്നാല്‍ എന്റെ നാട്ടില്‍ മാത്രം കാണപെട്ടിരുന്ന " അപൂര്‍വ ഇനം ഭീകര ജീവിയായിരുന്നു" " ഒറ്റ മുലച്ചി " പണ്ടെങ്ങോ പുലപ്പേടിയും മണ്ണാപ്പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് ഒരു മുല മുറിച്ചു കളഞ്ഞു അരും  കൊല ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു യുവതിയുടെ ദുരാത്മാവാണ് ഒറ്റ മുലച്ചി എന്ന് സങ്കല്‍പം . പൂത കുന്നില്‍ കാവാണ്‌ ഒറ്റ മുലച്ചിയുടെ ആവാസ കേന്ദ്രം. ഒറ്റ മുലച്ചി ആരെയും കൊല്ലാറില്ല പകരം പേടിപ്പിക്കാറുണ്ട് . കാവിനോട് ചേര്‍ന്ന പറങ്കി മാവിന്‍ തോട്ടത്തില്‍ ചെമ്പട്ടുടുത്ത്  അര മണി കിലുക്കി  മരത്തിനു മുകളില്‍ തൂങ്ങി കിടന്നു അത് വഴി പോകുന്നവരെ പേടിപ്പിക്കും. ശരീരത്തിനോളം വലുപ്പമുള്ള ഒറ്റ മുലയും തീ തുപ്പുന്ന കണ്ണുകളും ഇടി    മുഴക്കത്തെ   വെല്ലുന്ന അലര്‍ച്ചയും അനുഭവിച്ചു പനിച്ചു വിറച്ചു വിറങ്ങലിച്ചു പോയ സാഹസികര്‍ എന്റെ നാട്ടിലുണ്ട്. പലരും അവരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ വിവരിക്കാരുമുണ്ട്. 

യക്ഷിയും മറുതയും മാടനും ഒക്കെ ഉള്ള  നാട്ടില്‍ ആണ് വളര്‍ന്നത്‌ എങ്കിലും ഒന്നിനെയും നേരില്‍ കാണാന്‍ ഉള്ള ഭാഗ്യം എനിക്ക് ഉണ്ടായില്ല. എങ്കിലും ഒരിക്കല്‍      ഈ അദൃശ്യ     ശക്തികളുടെ    സാന്നിധ്യം    ഞാന്‍ ശരിക്കും   അനുഭവിച്ചു. ഒരു എഴാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ മനസ്സില്‍ വളരെ ആഴത്തില്‍ സ്പര്‍ശിച്ച ഒരു അനുഭവം. ഞങ്ങളുടെ ഉത്സവം കൊടിയേറി കിടക്കുന്ന സമയം. അതായതു എല്ലാ ഭൂത ഗണങ്ങളെയും ദേവി അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്ന സമയം . സന്ധ്യ മയങ്ങിയ സമയത്താണ് കമലാക്ഷി അമ്മായി വീട്ടില്‍ എത്തിയത്. ഉത്സവത്തിനു വന്നതാണ്‌. അന്ന് കാലത്ത് അങ്ങനെയാണ് . ഉത്സവത്തിനു നാല് ദിവസം മുന്‍പേ എല്ലാവരും വരും . ഉത്സവം കഴിഞ്ഞു രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ പോകു. വണ്ടിയും വള്ളവും ഒക്കെ കുറവുള്ള സമയം. മാത്രവുമല്ല മനുഷ്യര്‍ തമ്മില്‍ സ്നേഹം ഉള്ള കാലം കൂടിയായിരുന്നു. " എടി ഇത്തിരി മുറുക്കാന്‍ താടി" അമ്മായി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് അമ്മ മുറുക്കാന്‍ പാത്രം നോക്കിയത്. അയ്യോ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ " എടാ നീ പോയി ആ  തട്ടാമലയുടെ കടയില്‍ നിന്നും പത്തു പൈസക്ക് മുറുക്കാന്‍ വാങ്ങി വാടാ. " എനിക്ക് സന്തോഷം. എന്നെ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാല്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറത്തു വിടാറില്ലായിരുന്നു . ആയതിനാല്‍ എനിക്ക് മുക്ക് വരെ പോകാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിലെ പതിവ് ചെണ്ടമേളവും കേട്ട് മുറുക്കാനും ബാക്കിയും വാങ്ങി ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. അമ്പല മുക്കിലെ സംസാരം കുട്ടന്‍ മേശിരിയെ കുറിച്ച് മാത്രമായിരുന്നു. " എന്നാലും ഈ ഉത്സവത്തിനു അവന്‍ ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ. എല്ലാം ദൈവ നിശ്ചയം " ആരൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു.  .  പീലിക്കോട്ടു വീട്ടിലെ കുട്ടന്‍ മേശിരി കല്ലട ആറ്റില്‍ മുങ്ങി മരിച്ചിട്ട് ഒരാഴ്ച പോലും ആയിരുന്നില്ല . പച്ചോലയില്‍ കൂട്ടികെട്ടിയ മീന്‍ കൊത്തിയ കണ്ണുകളുള്ള ശവം എന്റെ ഓര്‍മയില്‍ ഊളിയിട്ടു. കുട്ടന്‍ മേശിരി അല്പം ജ്യോതിഷവും ചെറിയ കണ്കെട്ട് വിദ്യകളും ഒക്കെ വശം ഉള്ള ആള്‍ ആയിരുന്നു. വായില്‍ ഒരു മുട്ടായി ഇട്ടു വായില്‍ നിന്നും നിര്‍ത്താതെ റിബണ്‍ വലിച്ചെടുക്കുക , അതിലുപരി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും ഭസ്മം എടുക്കുക ( വിഭൂതി) തുടങ്ങിയവ കുട്ടന്‍ മേശിരിയുടെ നമ്പര്‍ ആയിരുന്നു. പട്ടയ്ക്കുള്ള കാശ് കൊടുത്താല്‍ കുട്ടന്‍ മേശിരിയുടെ വക കലാ  പ്രകടനം സാധാരണം ആയിരുന്നു. പല "ബാബാ " മാരും വിഭൂതി എടുത്തു അത്ഭുത പെടുതന്നതിനു മുന്‍പ് കുട്ടന്‍ മേശിരി ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപെടുത്തിയിരുന്നു. 

 ഒരു ഊടുവഴിയിലൂടെ ഒരു ഭര്‍ലോങ്ങ്‌ നടന്നാല്‍ മാത്രമേ വീട്ടില്‍ എത്തുകയുള്ളൂ. ഇന്നത്തെ പോലെ വഴി വിളക്കുകളോ    അടുത്തടുത്തുള്ള വീടുകളോ  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രധാന വഴി വിട്ടു ഊടുവഴി തുടങ്ങുന്ന    ഭാഗത്ത്‌     രണ്ടു    വീടുകള്‍    ഉണ്ട് .   അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ആള്‍ താമസം ഇല്ലാത്ത പുരയിടങ്ങള്‍ ആണ്.  ഏകദേശം 300  മീറ്റര്‍ ദൂരം കഴിഞ്ഞാല്‍ വല്യത്തെ വീടാണ്. ആ പരിസരത്ത് കറന്റു ഉള്ള ഏക വീടും അതായിരുന്നു.  അവിടെ നിന്നും വിളിപ്പാടകലെ  ആണ് എന്റെ  വീട് . മുറുക്കാന്‍  പൊതി കൈയില്‍ പിടിച്ചു ഞാന്‍ ആളൊഴിഞ്ഞ വെട്ടു വഴിയിലൂടെ നടന്നു തുടങ്ങി. ഒരു കടവാവല്‍ പ്രത്യേക ശബ്ദത്തോടെ എന്‍റെ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ പറന്നു പോയി.  ആളൊഴിഞ്ഞ പുരയിടത്തിന്റെ സൈഡില്‍ കൂടി കടന്നു പോയപ്പോള്‍ മുന്നണി കാടിനിടയില്‍ ( കമ്യുണിസ്റ്റ് പച്ച ) എന്തോ അനങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.  വെള്ള  മുണ്ടുത്ത ഒരു സ്ത്രീ രൂപത്തിന്റെ നിഴല്‍ പോലെ .. "ക്ണിം ക്ണിം"  ഒരു പാദ സ്വരത്തിന്റെ കിലുക്കം എന്റെ കാതില്‍ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. യക്ഷികള്‍ ചിലമ്പ് അണിയുന്നത് താണ്ഡവം ചെയ്യാനാണ്.  താണ്ഡവം കഴിഞ്ഞു കുരുതി. ദൈവമേ .. ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തു തുടങ്ങി.  മര പൊത്തില്‍ ഇരുന്നു  ഒരു നത്ത് ( ചെറിയ തരം  മൂങ്ങ ) വികൃത ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോള്‍ കോടിയേറി കിടക്കുകയാണെന്ന് ഞാന്‍ അറിയാതെ ഓര്‍ത്തു പോയി. കൂടാതെ കൈയില്‍ മുറുക്കാനും. ... എന്‍റെ കാലുകള്‍ ഇത്തിരി വേഗത്തില്‍ ചലിച്ചു തുടങ്ങി. അപ്പോള്‍ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ മനസിലാക്കി " ആ കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം എന്നെ പിന്തുടരന്നു. ഞാന്‍ നിന്നു. "ക്ണിം ക്ണിം"ശബ്ദം നിലച്ചു. " ഇലഞ്ഞി പ്പൂവിന്റെ മണം പരിസരത്ത് വ്യാപിച്ചു. ഒരു ചാവാലി പട്ടി വല്ലാതെ  മോങ്ങി . ഞാന്‍ ചെറുതായി ഓടി തുടങ്ങി . കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം ശക്തമായി  വരുന്നു. എന്‍റെ കാല്‍ ഒരു കല്ലില്‍ തട്ടി മുറിഞ്ഞു. വീഴാതെ രക്ഷപെട്ടു. ശരീരം ആസകലം ഒരു വിറയല്‍. .. മാടനും മറുതയും യക്ഷിയും ഒറ്റമുലച്ചിയും കുട്ടന്‍ മേശിരിയുമൊക്കെ എന്‍റെ സ്മൃതി പഥത്തില്‍ താണ്ടവം ആടി... അര്‍ത്ഥ പ്രാണനില്‍ വിറളി പിടിച്ചു, പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു  വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ എന്‍റെ വള്ളി നിക്കര്‍ മഴ വെള്ളം വീണ പോലെ നനഞ്ഞിരുന്നു. 

        രണ്ടു നാള്‍ പനിച്ചു കിടന്നു. പനി മാറിയപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ " മൂന്ന് നാണയ തുട്ടുകള്‍ കൈയില്‍ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു " ഇതാണ് നീ കണ്ട  യക്ഷിയുടെ പാദ സ്വരം " മുറുക്കാന്റെ ബാക്കി വാങ്ങി നിക്കറിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ട കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. 


                                                                                                                        വീജ്യോട്സ്










2011 മേയ് 30, തിങ്കളാഴ്‌ച

മുത്ത്‌ മാല വേണോ ? മുത്ത്‌ മാല ....

" വീട്ടിലിരുന്നു മാന്യമായ തൊഴില്‍ ചെയ്തു പത്തു കാശ് ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള ഒരു അവസരമാ   മോനെ , ആ കൊച്ച് ,  വീട്ടില്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുക അല്ലെ  " എന്ന് പറഞ്ഞാണ്   ശിവന്‍റെ   അമ്മ   തുടങ്ങിയത് . എന്‍റെ കേട്ടിയോളാണ് ആ കൊച്ച് .  ശിവന്‍റെ അമ്മ അല്ലേലും അങ്ങനെ ആണ്. എന്ത് കാര്യം നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായാലും ആദ്യം അറിയും. അതിരാവിലെ പാലുമായി പപ്പു പിള്ളയുടെ കടയില്‍ പോകുമ്പോള്‍ മുതല്‍ ഈ സ്പെഷ്യല്‍ കരസ്പോണ്ടിന്റിനു  പണി തുടങ്ങുന്നു. പിന്നെ പ്രത്യേക പരിപാടികള്‍ , ഫ്ലാഷ് ന്യൂസ്‌ , വാര്‍ത്തകള്‍ എന്നിവയില്‍ അല്പം മസാല കൂട്ടി  കിട്ടുന്ന വിവരങ്ങള്‍ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. " മോനോട് മാത്രം ഞാനീ കാര്യം പറയുന്നുള്ളൂ.. പിന്നെ കാര്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും  ഒരു ഞെട്ടല്‍ .. സത്യമാണോ ?? "മോണനെ സത്യം ..  ഈ ഹോട്ട് ന്യൂസ്‌ എന്തായാലും ലോക്കല്‍ ചാനലില്‍ നിന്നും കിട്ടിയതല്ല .. എവിടുന്നു കിട്ടി ഈ വിവരം .. അത് പിന്നെ പറയാം  എന്ന് പറഞ്ഞു അവര്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി.

           ശിവന്‍റെ അമ്മ കള്ളം പറഞ്ഞതാണോ ?? ഏയ്‌ , ആവാന്‍ വഴിയില്ല .. ശിവന്‍ എന്‍റെ അടുത്ത ചങ്ങാതിയാണ്.  പക്ഷെ ഇന്നലെയും ഞങ്ങള്‍ കൂടിയതാണല്ലോ ? അവന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ? ഒരു പക്ഷെ അവന്‍ മറന്നു പോയിരിക്കും . ശിവന്‍  എന്‍റെ  ബാല്യ കാല  സുഹൃത്താണ്‌ . ഒരു ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ ആയി ജീവിതം സസുഖം ആഘോഷിക്കുന്നവന്‍.  ഓട്ടോയുടെ ടൂള്‍ കിറ്റിനോപ്പം രണ്ടു ഗ്ലാസ്സുകളും അല്പം അച്ചാറും ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും എപ്പോഴും സജ്ജമായിരിക്കും . എപ്പോഴാണ് കോള് കിട്ടുന്നത് എന്ന്   പറയാന്‍   കഴിയില്ലല്ലോ. പലര്‍ക്കും സമയം  വളരെ  അമൂല്യമായതുകൊണ്ടും  മത്സരം  കടുപ്പം ആയതുകൊണ്ടും   ഈ  കരുതല്‍  ചില  വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍  എനിക്കും   ഗുണം   ചെയ്തിടുണ്ട്  .  ടൌണില്‍   ഓട്ടം   പോയാല്‍   ശിവന്‍   ഒരു   പൈന്റ്റ് വാങ്ങി  വണ്ടിയില്‍  വയ്കും . ഞാന്‍  ജോലി  കഴിഞ്ഞു  വരുമ്പോള്‍   എന്നെയും  കയറ്റി  വീട്ടിലേക്കുള്ള  വെട്ടു  വഴിയുടെ  ഇരുള്‍  വീണ  വളവില്‍   കയ്യാല  പൊന്ത യുടെ  മറപറ്റി  ഓട്ടോ  നിര്‍ത്തി  മരുന്നടിക്കും  . പലപ്പോഴും അടിച്ചു  കൊഞ്ചായ എന്‍റെ  മാന്യതുടെ  തിരുനെറ്റിയില്‍  വെടി  കൊള്ളാതെ രക്ഷിച്ച  ബുള്ളെറ്റ്  പ്രൂഫ്‌  കവചം   ഈ  ഓട്ടോ  ആയിരുന്നു . അതിനാല്‍ എനിക്ക് ശിവനോടും ശിവന് എന്നോടും ഒളിവുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഉടനെ ഞാന്‍ ശിവനെ വിളിച്ചു അമ്മ പറഞ്ഞ കാര്യം ചോദിച്ചു.  അവന്‍ പറഞ്ഞു " ആ തള്ളയ്ക്കു വട്ടാ , നീ പോയി വേറെ പണി നോക്ക്.

  എങ്കിലും ശിവന്‍റെ അമ്മ പറഞ്ഞത്‌ പൂര്‍ണമായും തള്ളാനോ കൊള്ളാനോ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. തിരിഞ്ഞും പിരിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല. ശിവന്‍റെ  അമ്മ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു ബോംബാണ്. ഇത് സത്യമാണെങ്കില്‍ ജീവിതം തന്നെ മാറി മറിയും. പതിവ് പോലെ രാവിലെ തന്നെ ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോയി. തലേന്ന് നല്ലവണ്ണം ഉറങ്ങാത്തതിന്റെ    ക്ഷീണത്തില്‍   ബസില്‍   ഇരുന്നു   ഒന്ന്   മയങ്ങി    പോയി. ബസ്‌   കൊടുമണ്‍   സ്റ്റോപ്പില്‍   നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍   ബസിനെ   ഓവര്‍  ടേക്ക്  ചെയ്തു  പോയ  ഓട്ടോ  പരിച്ചയമുള്ളതായിരുന്നു. അതെ  ശിവന്‍റെ ഓട്ടോ . അതില്‍  ശിവന്‍റെ ഭാര്യയും  മറ്റൊരു  സ്ത്രീയും . പെട്ടെന്ന്  ശിവന്‍റെ അമ്മ പറഞ്ഞത്  സത്യമാണെന്ന്  ഒരു തോന്നല്‍ . ഓഫീസില്‍  എത്തിയിട്ടും ഇരുപ്പുറച്ചില്ല. വെടി കൊണ്ട വെരുകിനെ പോലെ മനസ്സില്‍ ഒരു പിടച്ചില്‍. ജൂനിയര്‍ സൂപ്രണ്ട്  ആനന്ദവല്ലിയോടു ചോദിച്ചാല്‍ തീര്‍ച്ചയും കാര്യം അറിയാന്‍ കഴിയും. പത്തനംതിട്ടയിലെ പുതിയ കടകള്‍ , കടയിലെ സ്റൊക്കുകള്‍ , പുതിയ ഓഫറുകള്‍ , ടൌന്‍ ഹാളിലെ പരിപാടികള്‍ , ധര്‍ണകള്‍, തുടങ്ങി റിംഗ് റോഡിലെ കുഴികളെ കുറിച്ചുവരെ  നല്ല നിശ്ചയം ഉള്ള വ്യക്തിയാണ് ടി യാള്‍ .... പക്ഷെ ഈ കാര്യം തീര്‍ത്തും ഓപ്പണ്‍ ആയി ചോദിയ്ക്കാന്‍ വയ്യ. ചിലപ്പോള്‍ ആ വിവരം ഇല്ലാത്ത തള്ള പറഞ്ഞത് കള്ളം ആണെങ്കില്‍ എന്‍റെ സകല ഇമേജും പോകില്ലേ.. അതിനാല്‍ അവിടെയും ഇവിടെയും ഒക്കെ ചുറ്റി ചോദിച്ചു. സ്വാഹ .. മറുപടിയും ന്വാഹ ! ! പിന്നെ മനസ്സില്‍  കണ്ട മുഖം പ്യൂണ്‍ സുരേഷ് ബാബുവിനെ ആണ് . ആള് ശിപായി  ആണെങ്കിലും സുബെദാരുടെ ഭാവം  ! സകല ഉടായിപ്പുകളുടെയും ആശാന്‍ .. അപ്പോള്‍ ബാബു അണ്ണന്‍ അറിയാത്ത ഉടായിപ്പ് സംഗതികള്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല. ബാബു അണ്ണനും ഒന്നും വിട്ടു പറഞ്ഞില്ല. എന്നാലും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒരു വേദന.

      പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പതിവ് ചായ കുടിക്കായി ഞാന്‍ അബ്ധൂക്കയുടെ കടയില്‍ എത്തി. ചായയും സുഖിയനും കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നുപോള്‍  അബ്ദൂക്കയോട്  കുശലം ചോദിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ആശയം തോന്നി.. "എന്താ അബ്ദൂക്ക" നിങ്ങള്‍   മാലയോന്നും   കേട്ടുന്നില്ലേ   ?? ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ... എന്തു  മാലയാ ??? " ഞമ്മളുടെ നിക്കാഹു കയിഞ്ഞില്ലേ സാറേ "  അബ്ദൂക്ക പറഞ്ഞു ..  "  അല്ല എന്തോ മുത്ത്‌ മാലയോ മറ്റോ " ??? " ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. " ഞമ്മക്ക്  അറിയില്ല " അബ്ദൂക്ക പറഞ്ഞു .. " അല്ല ഏതാണ്ട് മുത്ത്‌ വാങ്ങി മാല കെട്ടുമെന്നോ മറ്റോ " എനിക്കും അറിയില്ല ,   അറിയാന്‍ വെറുതെ ചോദിച്ചതാ ... ഞാനും പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.. " അയ്യോ മുതലാളീ , നമ്മുടെ  റിംഗ് റോഡിലെ റൂബി ടവറിലെ മാല കച്ചവടമാ സാറ് പറഞ്ഞത് .. എവിടെ ?? എവിടെ ??  ഫോണ്‍ ഇന്‍ പരിപാടിയില്‍ ഒരു ക്ലൂ കിട്ടിയ വീട്ടമ്മയായ ചേച്ചിയുടെ സന്തോഷം എന്നെയും ബാധിച്ചു.  ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചാല്‍ പതിനഞ്ചു രൂപയെ ആകൂ സാറേ .. അബ്ദൂക്ക പറഞ്ഞു .. കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഞാന്‍ ഓട്ടോ പിടിച്ചു.. സ്ഥലം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പ്രയാസം ഉണ്ടായില്ല .. ഓട്ടോക്കാരന്‍ സ്ഥലം കട്ടി തന്നു. റൂബി ടവറിലെ നാലാം നിലയില്‍ സ്വര്‍ണ നിറത്തില്‍ തിളങ്ങുന്ന വലിയ ബോര്‍ഡിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍ എന്‍റെ മനസിലും വര്‍ണങ്ങള്‍ നിറച്ചു .. " ഡ്രീം പേള്‍സ്‌"  അതെ എന്‍റെ സ്വപ്ന മുത്തുകള്‍ ..

      ശിവന്‍റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ശിവന്‍റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് ഈ മുത്ത്‌ മാലകളെ കുറിച്ചാണ് ..   പത്തനംതിട്ടയിലെ മുത്ത്‌ മാലകള്‍ക്ക്  ചരിത്ര പരമായ പ്രത്യേകതകള്‍ ഉള്ളതായി അറിയില്ല..  ആറന്മുള കണ്ണാടിയും , മധുബനി പെയിന്ടിങ്ങും , പവിത്ര മോതിരവും പോലെ പത്തനംതിട്ടയിലെ മുത്ത്‌ മാലകളെ കുറിച്ച് കേട്ടറിവ് ഇല്ല. " എങ്കിലും കുറച്ചു കാശ് ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള മാര്‍ഗം   ആണത്. അത് എനിക്ക് മനസ്സില്‍ ആയി. അത് കൊണ്ടാണ് ശിവന്‍ പോലും എന്നോട് ഒളിച്ചു വച്ചത്. അത് കൊണ്ട് വാശിയോടു കൂടി ഞാന്‍ ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പൂമുഖത്തേക്ക്‌ കയറി. അറബി കഥകളിലെ ഹൂറിയെ പോലെയുള്ള രണ്ടു സുന്ദരികള്‍ .. സര്‍ പ്ലീസ് കം .. എന്ന് മൊഴിഞ്ഞു എന്നെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു. ഓഫീസിന്റെ സെറ്റ് അപ്പ്‌ എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു. സര്‍കാര്‍ ഓഫീസിലെ മാറാല പിടിച്ച കസേരകളും ഫയലുകളും ജമ്പോ ഫാനുകളും കണ്ടു പഠിച്ച ഞാന്‍ ചില്ലിട്ട ക്യാബിനുകളും , ശീതികരിച്ച മുറികളും , അവിടെ തങ്ങി നിന്ന വില കൂടിയ അത്തറിന്റെ മണവും ഒഴികി നടക്കുന്ന വെസ്റ്റേണ്‍ മുസികിന്റെ അലകളും എന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തില്‍ എത്തിച്ചു.  Ante - റൂമിലെ പതു പതുത്ത സോഫയില്‍ ഇരുന്നു. ഒരു സുന്ദരി അടുത്ത് വന്നു. സര്‍  ടീ , കോഫീ, ഓര്‍ കൂള്‍  ?? " ഒരു ഗ്ലാസ്‌ തണുത്ത വെള്ളം " ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ആ മുറിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചവുമായി  കണ്ണുകള്‍ പോരുത്തപെട്ടു വന്നു. അപ്പോഴാണ്  ആ മുറിയില്‍ എന്നെ പോലെ പത്തോളം പേര്‍ ഉണ്ടെന്നു  മനസിലായത്. പല തരത്തിലും പല ഭാവത്തിലും ഉള്ളവര്‍.  മറ്റൊരു സുന്ദരി ഒരു പേപ്പറും ഫയലുമായി എന്‍റെ എതിരെ വന്നിരുന്നു. സര്‍ , കുറച്ചു വിവരങ്ങള്‍  ... അങ്ങനെ  എന്‍റെ പേരും  ജാതകവും ഒക്കെ അവര്‍  ചോദിച്ചു ,അതില്‍ എഴുതി. സര്‍ ഫിഫ്ടി റുപ്പീസ് പ്ലീസ്.. ഒട്ടും മടിക്കാതെ ഞാന്‍ അമ്പത് രൂപ നല്‍കി.. പെട്ടെന്ന് ഒരാള്‍ ഒരു ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറയും ആയി എത്തി.. സര്‍,  കാര്‍ഡിന് വേണ്ടിയാണു.. ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു..  റൂമിലെ സ്പീകറിലൂടെ ഒരു അറിയിപ്പ് വന്നു... പന്ത്രണ്ടു മുപ്പതിന് വെല്‍ക്കം മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്.. എല്ലാവരും അത് കഴിഞ്ഞേ പോകാവൂ..  അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ ഒരാള്‍ എനിക്ക് ഒരു കാര്‍ഡും (ഫോട്ടോ പതിച്ചത് ) ബ്രോഷറും നല്‍കി..  സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി... ഇതിനിടയില്‍ ചായയും കൂള്‍ ഡ്രിങ്ക്സും ഒക്കെ വന്നു.. ചില ഫോറിന്‍ വിമാന സര്‍വീസുകളിലെ പോലെ ലഹരി വല്ലതും കാണുമെന്നു ഞാന്‍ കിനാവ് കണ്ടത് വെറുതെ ആയി.

      സിനിമ സ്റ്റൈലില്‍ രണ്ടു മൂന്നു യുവതികള്‍ കൈ വീശി കടന്നു വന്നു. എല്ലാവരെയും അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. മിക്ക ആള്‍ക്കാരും കോള്‍മയിര്‍ കൊണ്ട് കാണും . ഏതായാലും ഞാന്‍ അത് അനുഭവിച്ചു. വിശാലമായ ഒരു കൊണ്ഫെരെന്‍സ് ഹാളിലേക്ക് എല്ലാവരെയും കൊണ്ട് വന്നു. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോജെക്ടരും മറ്റു അനുബന്ധ ഉപകരണങ്ങളും ... സെമി സര്‍കില്‍ ആകൃതിയിലുള്ള  ഡയാസില്‍ മൂന്ന് കസേരകള്‍ മാത്രം ... ഒരു പത്ര സമ്മേളനത്തില്‍ കാണുന്നത് പോലെ മൈക്രോ ഫോണുകള്‍ കുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നത്  കാണുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു. എന്തോ ഒരു വല്യ സംഭവം നടക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് മനസ് പറഞ്ഞു .. ശിവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു..  ഒരു സുന്ദരി സ്വാഗതം പറഞ്ഞു.. പിന്നെ സ്യുട്ടും കോട്ടും ഇട്ട രണ്ടു മൂന്ന് പേര്‍ പ്രസംഗിച്ചു. ഡ്രീം പേള്‍സ് ഒരുക്കുന്ന സമ്പാദ്യ പദ്ധതിയെ കുറിച്ച് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തന്നു. " ഇത് ഒരു  എക്സ് പോര്‍ട്ട്‌  കമ്പനി ആണ്. ആധുനിക MANAGEMENT തത്വങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് ലാഭം പങ്കുവച്ചു ബിസ്സിനെസ്സ് വളര്‍ത്തുന്ന കമ്പനി . ഓരോ കാര്‍ഡു ഉടമയും ഓരോ പാര്ട്ടനെര്‍  ആണ്.  കാര്യം വളരെ നിസ്സാരം , കാര്‍ഡ് ഉടമകള്‍ (ഇപ്പോള്‍ ഞാനും ) 500  രൂപ നല്‍കിയാല്‍ പിറ്റേ ദിവസം അവര്‍ക്ക് ഹൈദരാബാദ്   പേള്‍സ്  നല്‍കുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു ഡിസയ്നും .. ആ ഡിസ്യ്നില്‍ ഒരു മാല കോര്‍ത്ത്‌ അടുത്ത ദിവസം ഓഫീസില്‍ കൊടുത്താല്‍ 550   രൂപ തിരികെ കൊടുക്കുന്നു.  ഇതിനെ ഒരു ടാസ്ക് എന്നാണ് പറയുക.   ശിവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ " വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു മാന്യമായ തൊഴില്‍ ചെയ്തു കാശ് ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള ഒരു സംരംഭം " ആരെങ്കിലും മൂന്നു ടാസ്ക് ഒരുമിച്ചു എടുത്താല്‍ അവര്‍ക്ക് 250  രൂപ അധികം ലഭിക്കും. ഒരുമാസത്തില്‍ നൂറു ടാസ്ക് കമ്പ്ലീറ്റ്‌ ചെയ്യുന്ന  പാര്ട്ടനെര്‍ക്ക് സ്പെഷ്യല്‍ ബോണ്‌സ് കൈയിലെ നല്‍കും ... ആകേ റിസ്ക്‌ ഫാക്ടര്‍ ഫോറിന്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ ഡിമാന്റ്റ്  അനുസരിച്ച് മാത്രമേ സ്പെഷ്യല്‍ ബോണസും ടാസ്ക് അലവന്‍സും തീരുമാനിക്കുകയുള്ളു. .....പല തരത്തിലുള്ള  ഗ്രാഫുകളും തുകയും പല ഭാഗ്യ ശലികളുടെ ഫോട്ടോയും കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ മതി മറന്നിരുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഒരു കോടിപതി ആണെന്ന തോന്നല്‍.  ഇതെല്ലാം കേട്ടപ്പോള്‍ മോനെ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി ..........

. നാളത്തേക്കുള്ള  ബുക്കിംഗ് തീര്‍ന്നു പോയി എന്ന് ആ കൌണ്ടറിലെ സുന്ദരി അറിയിച്ചു...  ഒരു ദിവസത്തേക്ക് മാത്രമേ ബൂകിംഗ് കമ്പനി ഇപ്പോള്‍ അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു. വെട്ടില്‍ വന്നു ഭാര്യയോട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു.. അവള്‍ക്കു ഒരു വിശ്വാസ കുറവ്. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശിവന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു. ശിവന്റെ വീട്ടില്‍ ഒരു സര്‍പ്രൈസ് പരിശോധന നടത്തി കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കാന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു. ഏതായാലും അഞ്ഞൂറ് രൂപ മുടക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് തന്നെ കമ്പനിയില്‍ എത്തി. വളരെ നീണ്ട ക്യൂവായിരുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാനെത്ര മണ്ടനായിരുന്നുവെന്നും ലോകത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച മനസ്സില്‍ അക്കത്തവന്‍ എന്നും  എനിക്ക് മനസില്യായി. പല പരിചയമുള്ള മുഖങ്ങളും അവിടെ കണ്ടു. കുട്ടത്തില്‍ ആനന്ദവല്ലി സാറും ബാബു അണ്ണനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ശിവന്റെ വീട്ടില്‍ നടക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഭാര്യ കണ്ടെത്തുകയും എന്നോട് വിളിച്ചു പറയുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഞാനും അഞ്ഞൂറ് രൂപ നല്‍കി മുത്തിന് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മുത്ത്‌ വാങ്ങാന്‍ എത്തുകയും 1000 രൂപയ്ക്ക് വീണ്ടും രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. മുത്തുമായി ഞാന്‍ വീട്ടിലെത്തി മാല കോര്‍ത്തു. ഈ മാല തിരിച്ചു നല്‍കിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് 550  രൂപ തിരിച്ചു നല്‍കി... ആദ്യമായി മുത്ത്‌ മാലയിലെ വരുമാനം .. ഇങ്ങനെ വാങ്ങലും മാല കെട്ടലും പണം കൊയ്യലും ഒക്കെ തുടര്‍ന്ന്. പത്തു ദിവസം കൊണ്ട് എനിക്ക്  ടാസ്ക് അമ്പതിലേറെ ആയി. ശിവന്‍ സഹകരണ സംഘത്തില്‍ നിന്നും 25000  രൂപ ലോണ്‍ എടുത്തു മുത്തുകള്‍ വാങ്ങി കൂട്ടി. ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ജോലിക്ക് നിര്‍ത്തിയാണ് ശിവന്‍ കാര്യങ്ങള്‍  നടത്തിയത്. അവര്‍ക്ക് പീസ് വര്‍ക്കിനു 15    രൂപ നല്‍കും .. ശിവന് എന്നാലും 35  രൂപ ലാഭം..! ! എനിക്കറിയാവുന്ന പലരും അന്‍പതിനായിരം രൂപയില്‍ അധികം മുടക്കി വന്‍ വരുമാനം നേടി കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ലോണ്‍ എടുത്തു പരിപാടി തുടങ്ങാന്‍ ഞാനും പദ്ധതി ഇട്ടു. പക്ഷെ കെട്ടിയോള്‍ ഇടങ്കോല്‍ ഇട്ടതു കൊണ്ട് തല്‍കാലം 3000  രൂപയില്‍ കളി തുടര്‍ന്ന്. അടുത്ത മാസം പ്രോവിടെന്റ്റ്‌ ഫണ്ടില്‍ നിന്നും ലോണ്‍ എടുത്തിട്ട് ആറു മാസം ആകുന്നു. ഭാര്യ അറിയാതെ പി എഫ് ലോണ്‍ എടുത്തു കുറച്ചു കൂടി ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം .. മന കോട്ട പലതും കെട്ടി.     ....

    ജനുവരി മാസത്തിലെ ആ തണുത്ത വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത് ഞാന്‍ നാലു മുത്ത്‌ മാലകളും തലേന്ന് ബുക്ക്‌ ചെയ്ത മൂന്നു സെറ്റ് മുത്തിനുള്ള രസീതും പി എഫില്‍ നിന്നും എടുത്ത 10000  രൂപയുമായി റൂബി ടവറില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ആകെ ഒരു ബഹളം... ഓഫിസ് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ആരും ഇല്ല.. ഒരു തുണ്ട് കടലാസ്സില്‍ ഇത്ര മാത്രം എഴുതിയിരിക്കുന്നു ... പൊങ്കല്‍ പ്രമാണിച്ച് കമ്പനി മൂന്നു ദിവസം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതല്ല.. പക്ഷെ ഇന്നലെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ... ആരോട് ചോദിയ്ക്കാന്‍ ...  അപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തത്‌ .. ഇന്ന് കൂടി പ്രവര്തിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്റെ 10000 രൂപയും കൂടി സ്വാഹ ആയേനെ ...  അങ്ങനെ  ആടും , മാഞ്ചിയവും ,നാഗ മാണിക്യവും , രുദ്രാക്ഷവും , വാസ്തു വിളക്കും ,  ലിംഗ വര്‍ധന യന്ത്രവും കണ്ടു പഠിക്കാത്ത മലയാളിയുടെ      പറ്റിപ്പ്‌  നിഘണ്ടുവിലേക്ക്  പത്തനംതിട്ടയുടെ വക  മുത്ത്‌ മാലയും   .......


                                                                                                                                       വീജ്യോട്സ്

     


  
    

2011 ഏപ്രിൽ 21, വ്യാഴാഴ്‌ച

വെറും മനുഷ്യരാവുക

കൊടും തണുപ്പില്‍ മഞ്ഞുമൂടിയ ഭൂമിയുള്ള സ്ഥലത്തെ കഥ. പാവപെട്ട കിഴവി കഷ്ടപ്പെട്ട് മഞ്ഞിലൂടെ പാദ രക്ഷയില്ലാതെ നടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് തിരക്ക് കൂട്ടി പോകുന്നവര്‍ക്ക് നേരമില്ല. 
ഷൂസില്ലാതെ തറയില്‍ കാല് വയ്ക്കുന്നത് പോലും വേദന ജനകം.  

ചിരിച്ചു രസിച്ചു നിരത്തിലൂടെ പോയ യുവ ദമ്പതികള്‍ കിഴവിയെ കണ്ടില്ല. രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളെ ക്രിസ്മസിന് അമ്മൂമ്മയെ കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന യുവതിയും വല്യമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാട് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഒരു കൈയില്‍ ബൈബിളുമായി നീങ്ങിയ വൈദികന്റെ മനസ് സ്വര്‍ഗ്ഗ രാജ്യത്തു ആയതിനാലാവാം വൃദ്ധയുടെ ദൈന്യം കാണാന്‍ ഇടയായില്ല .

ശീത കാറ്റില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന്‍ ബട്ടണില്ലാത്ത കീറക്കോട്ട് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു അവര്‍ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ കത്ത് നിന്നു. ബ്രീഫ് കേസുമായി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന യുവ കോമളന്‍ അവരില്‍ നിന്നും വല്ല രോഗവും പകര്‍ന്നാലോ എന്ന് ഭയന്ന് മാറി നിന്നു. ഒരു പതിന്നലുകാരി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി , പക്ഷെ മിണ്ടിയില്ല...  

വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു വല്യമ്മ ബസില്‍ കയറി. മുന്‍ ഭാഗത്ത്‌ ഡ്രൈവറുടെ പിന്നിലുള്ള സീറ്റിലിരുന്നു . വൃദ്ധ ഇരുന്ന സീറ്റില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആള്‍ അസ്വസ്ഥനായി. കിഴവിയുടെ നഗ്ന പാദങ്ങള്‍ കണ്ട ഡ്രൈവര്‍ ആ വഴിയിലെ ദാരിദ്ര്യമോര്‍ത്തു കോളേജു റൂട്ടിലേക്ക് മാറ്റി ഡ്യൂട്ടി വാങ്ങുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു. അടുത്ത സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന നാലു വയസുകാരന്‍ വൃദ്ധയെ ചൂണ്ടി " അമ്മെ 'ദേ അമ്മൂമ്മയുടെ ചെളി നിറഞ്ഞ  കാല്‍  വിരലുകള്‍ കണ്ടോ ? എന്ന് ചോദിച്ചു ." ആരെയും കൈ ചൂണ്ടരുത് " എന്ന് പറഞ്ഞു അവര്‍ കുഞ്ഞിനെ അടിച്ചു. 

ഇവര്‍ക്ക് മുതിര്‍ന്ന കുട്ടികള്‍ കാണണം , അവര്‍ക്കൊന്നും നാണം ഇല്ലേ ?? എന്ന് ആട്യത്വം മുഖ മുദ്രയാക്കിയ സ്ത്രീ കമണ്ട് പാസാക്കി . അടുത്തൊരു സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന അദ്ധ്യാപിക പറഞ്ഞു " ഇത്തരം ആളുകളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നാമെല്ലാം നികുതി കൊടുക്കുന്നില്ലേ "   അടുത്തിരുന്ന കോളേജു അധ്യാപകന്‍റെ കമന്റ്‌ " ആയ കാലത്ത് സമ്പാദിക്കാന്‍ പഠിക്കണം , ഇവര്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ പണം സൂക്ഷിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല . കുറ്റം അവരുടേത് മാത്രം . എല്ലാവര്ക്കും ദിഷണാ വൈഭവത്തിന്റെ ഊറ്റം .. ഒരു ബിസ്സിനിസ്സു കാരന്‍ വൃദ്ധയെ സമീപിച്ചു ഇരുപതു ഡോളര്‍ നോട്ടു ഉയര്‍ത്തി കാട്ടി, അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു ഷൂസ് വാങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞു. അവര്‍ നന്ദി സൂചകമായി ചിരിച്ചു. 

  അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും ഒരു യുവാവ് ബസില്‍ കയറി . ചുറു ചുറുക്കും നല്ല വേഷവും . ചിരിച്ചു തകര്‍ത്തു പോക്കറ്റിലെ മ്യൂസിക്‌ പ്ലയാറിന്റെ താളത്തിലാണ് അയാളുടെ നടത്തം . വൃദ്ധയുടെ അടുത്ത് ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു. വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ ജീര്‍ണ വസ്ത്രം ധരിച്ച വൃദ്ധയുടെ നഗ്ന പാദങ്ങള്‍ അയാളുടെ കണ്ണില്‍ പെട്ടു. അയാളുടെ ഉത്സാഹം ഉടന്‍ നിന്നു. വില കൂടിയ braanded  ഷൂസ് ആണ്  അയാളുടെ കാലില്‍. പല മാസങ്ങളായി സമ്പാദിച്ചു കഴിഞ്ഞ ദിവസം വാങ്ങിയവ. ഉടന്‍ അയാള്‍ ഷൂസ് അഴിച്ചു. സോക്സും ഊരി. " അമ്മയ്ക്ക് ഷൂസ് ഇല്ല അല്ലേ , സാരമില്ല " എന്ന് പറഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു ആ വൃദ്ധ പാദങ്ങള്‍ വൃത്തിയാക്കി സോക്സും വിലയേറിയ ഷൂസും ധരിപ്പിച്ചു. വൃദ്ധ നന്ദി പൂര്‍വ്വം തല കുലുക്കി. അപ്പോഴേക്കും ബസ്‌ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ എത്തി. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടില്‍ അയാള്‍ ബസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നഗ്ന പാദനായി മഞ്ഞിലൂടെ നടന്നു പോയി. " ആരാണ് അയാള്‍ " പലരും തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ചോദിച്ചു . " മാലാഖ ആയിരിക്കണം " എന്നൊരാള്‍ , 'പക്ഷെ അതിനുള്ള തേജസും പ്രഭയും ഇല്ലല്ലോ എന്നായി പലരും , ..
ഒരു നാല് വയസുകാരന്‍ തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു " ഞാന്‍ നന്നായി കണ്ടതാ അയാള്‍ വെറും മനുഷ്യനാ , മനുഷ്യന്‍ മാത്രം " 

( എണസ്റ്റ് തോംസണ്‍ എന്ന ഊര്‍ജ്ജതന്ത്രജ്നന്‍ എഴുതിയ അനുഭവ കഥയില്‍ നിന്നും )
കടപ്പാട് .. ബി എസ്‌ വാരിയര്‍ ... മലയാള മനോരമ 




2011 മാർച്ച് 17, വ്യാഴാഴ്‌ച

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് : കാണാകാഴ്ചകള്‍

             കേരളത്തില്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. രാഷ്ട്രീയ മാമാങ്കത്തിന്റെ കേളി കൊട്ട് തുടങ്ങി. ഭരണ പക്ഷവും പ്രതി പക്ഷവും മോഹങ്ങളുടെ ചില്ലുമേടകള്‍ മോടി പിടിപ്പിക്കുന്നു. തുടര്‍ ഭരണത്തിന് ഭരണ പക്ഷവും ഒരു മാറ്റത്തിനു പ്രതിപക്ഷവും ശ്രമം തുടങ്ങി. മൂത്ത നേതാക്കളും മുറ്റിയ നേതാക്കളും  സീറ്റ് ഉറപ്പിക്കാന്‍ ചാണക്യ സൂത്രങ്ങള്‍ ഉരുക്കഴിക്കുന്നു. ഞാന്‍ മത്സരിക്കാനില്ല എന്നും,  പാര്‍ട്ടി പറഞ്ഞാല്‍  മത്സരിക്കും എന്നും പറയുന്നവരുടെ മനോ മുകുരത്തില്‍ മന്ത്രി മന്ദിരങ്ങളുടെ ആകര്‍ഷണവും അധികാരത്തിന്‍റെ ശക്തമായ ചിഹ്നങ്ങളും ലാസ്യ ഭാവങ്ങളുടെ മഴവില്ലുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കാം....ആദര്‍ശത്തിന്റെ ദന്ത ഗോപുരങ്ങളില്‍ അധികാരത്തിന്റെയും സ്വജന പക്ഷപാതത്തിന്റെയും കരിനിഴലുകള്‍ മാറാല കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. വനിതകളും യുവജന നേതാക്കളും മന്ത്രി കളത്രങ്ങളും  സ്ഥാനാര്‍ഥി കുപ്പായം തയ്പിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്നു. ജാതിയും മതവും വര്‍ണവും വര്‍ഗ്ഗവും സ്വന്തവും ബന്ധവും അധികാരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ ചവിട്ടുപടികള്‍ പോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.  അധികാരം ഒരു സുഖമാണ്. അനുസരിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ സുഖം ...അംഗീകാരത്തിന്റെ സുഖം ....അത് വേണ്ടെന്നു വെക്കാന്‍  അനുഭവിച്ചവനു പെട്ടെന്ന് സാധിക്കില്ല ....അല്ലെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കാണ്‌ അധികാരം ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്‌ ... ദേവേന്ദ്രന്‍ മുതല്‍ ഡയറക്ടര്‍ വരെയും പഞ്ചായത്ത് മെമ്പര്‍ മുതല്‍ പ്രവാചകര്‍  വരെയും അധികാരം തന്‍റെ വലയില്‍ കുടുക്കിയിട്ടുണ്ടാകാം ...  

     തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെ മുന്നോടിയായി എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും മുന്നണികളും സാമുദായിക സംഘടനകളും തങ്ങളുടെ ശക്തി വിളിച്ചറിയിക്കാന്‍ മാര്‍ച്ചും ധര്‍ണയും " വിവിധ യാത്രകളും " പൂര്‍ത്തിയാക്കി. ഈ യാത്രകളില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപെട്ട ഒരു സംഗതി " ഫ്ലെക്സ് ബോര്‍ഡുകളിലെ " മുഖങ്ങളായിരുന്നു. കാസര്‍ഗോഡ്‌ മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരം വരെയുള്ള നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും പ്രത്യക്ഷപെട്ട ഫ്ലെക്സ് ബോര്‍ഡുകളില്‍ ഇടം പിടിച്ച മുഖങ്ങള്‍ ഏതെന്നു അറിയാന്‍ ജനങ്ങള്‍ നന്നേ ബുദ്ധി മുട്ടി. " ഇവനും നേതാവാണോ ?? എന്നാ ചോദ്യം പോലും ചില ഗ്രാമ വാസികള്‍ ചോദിച്ചു. സ്വന്തം കാശിനു ബോര്‍ഡ് അടിക്കുമ്പോള്‍ പ്രധാന നേതാവിന്‍റെ ഒപ്പം തന്‍റെ  പടം കൂടി വലുതായി കാണാന്‍   ആഗ്രഹിക്കാത്തവര്‍  ഉണ്ടോ ?? സീറ്റ് ഉറപ്പിക്കാനുള്ള തന്ത്രം കൂടി ആയിരിക്കണം ഈ പരസ്യ പ്രചരണം. കണ്ടതില്‍ ഏറ്റവും വേറിട്ട രീതിയിലുള്ള ഒരു ഫ്ലെക്സ് ബോര്‍ഡ് കണ്ടത് പുനലൂര്‍ നഗരത്തില്‍ ആയിരുന്നു. ഒരു പടു കൂറ്റന്‍ ബോര്‍ഡില്‍ യാത്ര നയിക്കുന്ന നേതാവിന്റെ ചെവിയിലേക്ക് എന്തോ രഹസ്യം പറയുന്ന ഏതോ ഒരു ലോക്കല്‍ നേതാവ്. (എനിക്ക്  തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല ) ഈ ബോര്‍ഡ് കണ്ടു കണ്ണ് തള്ളാത്തവര്‍ കുറവ്.  തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒരു ഉപകാരം ചെയ്തു. എല്ലാ മുഖങ്ങളുടെ അടിയിലും പേര് എഴുതി വച്ചു. അത് നന്നായി. അധികാരത്തിന്റെ  പടവുകള്‍ കയറാന്‍   എന്തെല്ലാം   അടവുകള്‍   വേണം . 

    ആരോപണങ്ങളുടെയും പ്രത്യാരോപണങ്ങളുടെയും ചാകര കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പത്രങ്ങള്‍ക്കും  വാര്‍ത്താ   ചാനലുകള്‍ക്കും കൊയ്ത്തു കാലം. വാര്‍ത്തകള്‍ക്കു വേണ്ടി പാഞ്ഞു നടക്കേണ്ട... വാര്‍ത്തകള്‍ അവരെ തേടി എത്തുന്നു. നേതാക്കന്‍ മാരുടെ ഇന്റെര്‍വ്യുയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പരിപാടികളും സുലഭം.  സാധാരണകാരും ബിസിനിസ്കാരും കൂലിപ്പണിക്കാരും ഒക്കെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ പൌരന്‍ എന്ന അവകാശം വിനിയോഗിക്കാന്‍. ഓരോ വോട്ടും ചിലര്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷയും ചിലര്‍ക്ക് പ്രതീകാരവും ചിലര്‍ക്ക് സിദ്ധാന്തവും ആകുമ്പോള്‍ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക് അത് ആത്മ ഹര്‍ഷം നല്‍കുന്നു. മഹത്തായ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യം. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലം പിരിവു കാലം കൂടിയാണ്.  എന്തെല്ലാം പോരായ്മകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ജനാധിപത്യത്തിനു പകരം വയ്ക്കാന്‍ മറ്റൊന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ്. 

         എന്നാല്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചതു മുതല്‍ മനപ്രയാസം അനുഭവിക്കുന്ന വിഭാഗമാണ് കേരളത്തിലെ സര്‍കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ . കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല. ഇലെക്ഷന്‍  ഡ്യുട്ടിയെ കുറിച്ചുള്ള  പേടി. ഇലെക്ഷന്‍ ഡ്യുട്ടിയില്‍ നിന്നും ഒഴുവാകുവാന്‍ "മിടുക്കന്മാര്‍" സകല പണികളും പയറ്റുന്നു. റവന്യു വകുപ്പിലൂടെയുള്ള സ്വാധീനം , രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ മുഖേനയുള്ള സ്വാധീനം ( എന്തോ ഈ വിഷയത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് വലിയ താല്പര്യം ഇല്ല , ) , പിന്നെ മെഡിക്കല്‍ സര്ടിഫിക്കറ്റ്  വച്ചുള്ള  ഊരല്‍ , ഈ പണിയില്‍ നിന്നും മാറാന്‍ തനിക്കു എയിഡ്സ് ഉണ്ടെന്നു പോലും പറയാന്‍ മടികാണിക്കാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥ രത്നങ്ങള്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ട്. ഇലെക്ഷന്‍ ഡ്യുട്ടിയില്‍ നിന്നും ഒഴിവാകാന്‍ ആറ്റുകാല്‍ അമ്മ മുതല്‍ പറശിനികടവ് മുത്തപ്പന്‍ വരെ ഉള്ള  ഈശ്വരന്മാര്‍ക്ക് വഴിപാട്‌ നേരുന്ന സാധാരണ ജീവനക്കാരുമുണ്ട്.  പല കാരണങ്ങളാണ് ഈ പേടിക്ക്‌ ആധാരം. ഇലക്ഷന്റെ തലേ ദിവസം രാവിലെ 7 മണിക്ക് തുടങ്ങുന്ന പണി പിറ്റേന്ന് രാത്രി 9 മണി വരെയെങ്കിലും കാണും. ഫലത്തില്‍  48  മണിക്കൂര്‍. പകുതിയിലധികം പോളിംഗ് ബൂത്തുകളിലും പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുന്നതിനുള്ള സൌകര്യങ്ങള്‍ പോലുമില്ല. ഒരു ഇലക്ട്രിക്‌ പോസ്റ്റിന്റെ  മറവുന്ടെകില്‍ നഗര മധ്യത്തില്‍ പോലും കണ്ണുമടച്ചു  പെടുക്കുന്നവര്‍ക്കും , തോട്ടരികത്തും കയ്യാല പാത്തിയിലും കുറ്റിക്കാട്ടിലും  "തിരുനൂലിറക്കി" പഠിച്ച പഴയ ഗ്രാമീണര്‍ക്കും ഇതൊരു പ്രശ്നം അല്ലെങ്കിലും ഇന്ന് ഭൂരി ഭാഗത്തിനും ഇതൊരു കീറാ മുട്ടിയാണ്.  എന്നാലും മുട്ടിയാല്‍ തടുക്കാന്‍ പ്രയാസമാണ്. അതുകൊണ്ട് വീണിടം പുര്‍ഷന്മാര്‍ വിഷ്ണുലോകം ആക്കും.  പിന്നെ ഭക്ഷണത്തിന്‍റെ കാര്യം ഒരു പ്രശ്നം തന്നെ ആണ്. ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായ പോലും കിട്ടാത്ത സ്ഥലങ്ങള്‍ ആണ് കൂടുതലും. വെളിയില്‍ നിന്നും വല്ലതും വാങ്ങി കഴിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അറുപതു വോട്ടു പെട്ടിയില്‍ വീഴുമ്പോള്‍ പോളിംഗ് ഓഫീസര്‍  ആറു പ്രാവശ്യം വെളിക്കിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.   ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ രണ്ടു പകലും ഒരു രാത്രിയും കഴിച്ചു കൂട്ടാന്‍ ഇത്തിരി പ്രയാസം ആണ്.  പിന്നെ അതാതു സ്ഥലങ്ങളില്‍ ശക്തമായ പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ കാരുണ്യം ഒന്ന് കൊണ്ടാണ് പല ബൂത്തിലെയും ജീവനക്കാര്‍ കഴിഞ്ഞു കൂടുന്നത് . പക്ഷെ ഇത് കാരണം പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ ഇവരുടെ മുഷ്ക് ജീവനക്കാര്‍ സഹിക്കേണ്ടി വരും എന്ന് തീര്‍ച്ച.     രാത്രിയിലെ ഉറക്കം പ്രശ്നം അല്ല. കാരണം ഒരുദിവസം ഉറങ്ങിയില്ല എന്ന് കരുതി ഒരു പ്രശനവും ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നില്ല. മാത്രമല്ല അപരിചിതമായ സഹചര്യങ്ങളില്‍,  ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങിയിരിക്കുന്ന" ബോംബ്‌" തല കീഴില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയും. പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ എങ്കിലും പോളിംഗ് സ്റ്റേഷന്‍ അയാള്‍ അല്പം ആശ്വാസം. നാട് നിവര്‍ത്താന്‍ ഒരു ബെഞ്ച്‌ എങ്കിലും ഇട്ടും. ചിലപ്പോള്‍ അങ്കന വാടികളും വായന ശാലകളും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കേന്ദ്രങ്ങള്‍ ആകുമ്പോള്‍ പെരുച്ചാഴിയും, എലിയും , കടിചെന്നിരിക്കും. പട്ടിയും പൂച്ചയും നക്കിയെന്നിരിക്കും.   ഇലെക്ഷന്‍  ജോലിക്ക് പോയി പെരുച്ചാഴി കടിച്ചവരും , ഡങ്കി പനി പിടിച്ചവരും , പ്രണയ പനി പിടിച്ചവരുമൊക്കെ ധാരാളം ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇതൊന്നുമല്ല ഭയത്തിന്റെ മൂല കാരണം. അത് അക്രമമാണ്. നിര്‍ഭയമായി ജോലി ചെയ്യുവാന്‍ അല്പം പ്രയാസം ഉള്ള മേഖലയാണ്. ഇതില്‍ ഇടതു വലതു വ്യത്യാസം ഇല്ല. എവിടെ ആരു ശക്തരാണോ അവിടെ അവര്‍ നിയമങ്ങള്‍ നിശ്ചയിക്കുന്നു. പഞ്ചായത്ത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് പോളിംഗ് ഓഫീസര്‍ ആയിരുന്ന വനിതയുടെ കരണത്തടിച്ച സംഭവം ഇത്തരുണത്തില്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാം. 

    എന്നിരുന്നാലും നമ്മള്‍ ഒന്ന് ഓര്‍ക്കണം. നാലു വര്‍ഷവും മുന്നുറ്റി അറുപത്തി മൂന്ന് ദിവസം അനുഭവിക്കുന്ന സുഖത്തിനു വേണ്ടി  രണ്ടു ദിവസം  നല്‍കുന്നതില്‍ വിഷമിക്കരുത്. നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം അത് നില നിര്‍ത്താന്‍ ജനാധിപത്യം ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും കടമ ജനാധിപത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്. ഈ കര്‍മത്തില്‍ നേരിട്ട് ഭാഗഭക്കാകുവാന്‍ സര്‍കാര്‍ ജീവനകാരന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ രാജ്യത്തിന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടി മരിച്ച അറിയപെടാത്ത എത്രയോ ധീര ദേശാഭിമാനികള്‍ ഉണ്ട്. പദവിയും അധികാരവും അംഗീകാരവും സ്വപ്നം കാണാത്ത ഭാരതാംബയുടെ ധീര പുത്രന്മാര്‍. ഇന്ത്യകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി കല്‍ തുറങ്കില്‍ ജീവിതം ഹോമിച്ച വിപ്ലവകാരികളെ കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഈ രണ്ടു ദിവസത്തെ കഷ്ടപാട് നിസ്സാരമല്ലേ... ഇനി ലോകത്തിലേക്ക്‌ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഈജിപ്തിലും യമനിലും ലിബിയയിലും ചൈനയിലും കൊട്ടിയടക്കപെട്ട ജനാധിപത്യത്തിന്റെ , കൂച്ച് വിലങ്ങിട്ട സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വാതായനങ്ങള്‍ ആണ് കാണുന്നത്. തീ തുപ്പുന്ന യന്ത്ര തോക്കുകള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ പിടഞ്ഞു വീഴുന്ന നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യരെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമ്മളുടെ വേവലാതികള്‍ അടിസ്ഥാനമുള്ളതാണോ ?? മുല്ല പൂക്കളെ ഭയക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളെ നമ്മള്‍ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു...  വോട്ടവകാശം കാറ്റില്‍ പറത്തിയ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ , രയിസീന കുന്നിലും, ഇന്ത്യ ഗേറ്റിലും, ചുവപ്പ് കോട്ടയിലും   സ്വാതന്ത്ര്യ മോഹികളായ ഇന്ത്യക്കാര്‍ തമ്പടിക്കുന്നതും ഇത്തിരി ജനധിപത്യത്തിന് വേണ്ടി യാചിക്കുന്നതും ലൂട്ടിന്സിന്റെ ചെങ്കല്‍ നഗരം നിരപരാധികളുടെ നിണം വീണു ചുവക്കുന്നതും  അസത്യവും അസംഭാവ്യവുമായ  ഭ്രാന്തന്‍ പേക്കിനാക്കളിലെ അപക്വമായ  ജല്പനങ്ങള്‍ മാത്രമാകാന്‍  നമ്മുടെ കടമ സന്തോഷത്തോടെ  നിര്‍വഹിക്കാം.    ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ പങ്കാളിയാകാം .. ഒരു വോട്ടര്‍ ആയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായും ...    ഇത് ഇന്ത്യക്കാരന്റെ മാത്രം സൌഭാഗ്യമാണ്. ജയ് ഹിന്ദ്‌.

   
                                                                                                         വീജ്യോട്സ് 
       

2011 മാർച്ച് 10, വ്യാഴാഴ്‌ച

സാക്ഷര കേരളം : ഒരു ഫോട്ടോയും പത്തു രൂപയും ...

 ശനിയാഴ്ച  വൈകിട്ട് റേഷന്‍ കടയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍  വലിയ തിരക്ക്. പൊതുവേ ശനിയാഴ്ചകളില്‍ വൈകുന്നേരം കംപോളത്തില്‍ വലിയ തിരക്കാണ്. അണ്ടി ആപ്പീസിലും തോട്ടത്തിലുമൊക്കെ ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ദിവസമാണ് ശനി. ഒരു ആഴ്ചയ്ക്കുള്ള അരിയും , മണ്ണെണ്ണയും , പല വ്യഞ്ജനവും വാങ്ങി മടങ്ങാന്‍ തിരക്ക് കൂടുന്ന എന്റെ നാട്ടുകാര്‍. കാപ്പി കടയിലെ പറ്റു തീര്‍ക്കുന്ന ഗോപാലനും വാസുപിള്ളയും  , കുഞ്ഞു കുഞ്ഞിന്റെ കടയില്‍  നിന്നും പച്ചക്കറി വാങ്ങുന്ന ഭവാനിയും പൊടിച്ചിയും പിന്നെ മറ്റു ചിലരും , രാഘവന്‍ മുതലാളിയുടെ ഏറുമാടത്തില്‍ നിന്നും അരിഷ്ടവും സിഞ്ചി ബെറീസും അടിച്ചു  കപ്പലണ്ടി ചവച്ചു മുഖവും തുടച്ചു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു വരുന്ന "അഞ്ചു കുഞ്ഞു കേശവന്‍ " , നെല്ല് കുത്ത് മില്ലിന്റെ വരാന്തയില്‍ ശാന്തമ്മ  യോട് സോള്ളി തകര്‍ക്കുന്ന ഓട്ടോക്കാരന്‍ മുരുകന്‍, കുഞ്ഞു കോശി അച്ചായന്റെ റബ്ബര്‍ കടയുടെ തിണ്ണയില്‍  തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഗ്വോഗ്വാ  മുഴക്കുന്ന ബാബുകുട്ടനും വേണുവും , ഇവരുടെ ഗീര്‍വാണങ്ങള്‍ക്ക് ഉശിരോടെ മറുപടി നല്‍കുന്ന പീതാംബരന്‍ പിള്ളയെന്ന പഴയ സഖാവ്. ശെല്‍വ രാജിന്റെ ബാര്‍ബര്‍ ഷോപിനു മുന്‍പില്‍ 50   രൂപ ഒട്ടിക്കാന്‍ (ഷെയര്‍ ഇട്ടു കുപ്പി എടുക്കുന്നത് ) നാലാമനെ മൊബൈലില്‍ വിളിച്ചു  നില്‍ക്കുന്ന സജി, കൂടെ   വിനോദും , ഗോപനും. പറക്കോടി ഉമ്മയുടെ മീന്‍ കൊട്ടയ്ക്കരികില്‍ മണത്തു നില്‍ക്കുന്ന നാലഞ്ച് പേര്‍.    ഇതൊക്കെ സ്ഥിരം കാഴ്ചകള്‍ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും ഓരോ കാഴ്ചയ്ക്കും നഷ്ടമാകുന്ന  ഗ്രാമതനിമയുടെ ലാളിത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. റേഷന്‍ കടയുടെ തിണ്ണ കവിഞ്ഞു പുറത്തേക്കു ആള്‍കാര്‍ ഇറങ്ങി നിന്ന്. കൂടുതലും ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. വിയര്‍പ്പിന്റെയും കശുവണ്ടി കറയുടെയും റബ്ബര്‍ പാലിന്റെയും മണ്ണെണ്ണയുടെയും  മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മിശ്ര  ഗന്ധം അവിടെയെല്ലാം തങ്ങി നിന്നു. പകുതിയിലേറെ സ്ത്രീകളും വൃദ്ധകളും പ്രാരാബ്ധ കാരും ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍ സുഭദ്രയും വിമലയും  ,  ബിന്ദുവും   , അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല . മാദക  തിടമ്പുകള്‍ ആയിരുന്നു. സുഭദ്ര ഒരു പഴയ സര്‍വീസ് പ്രോവ്യ്ടെര്‍ ആണ്. ബിന്ദുവും വിമലയും ചുരിദാര്‍ ഇടുന്ന ആപ്പീസ് പെണ്ണുങ്ങള്‍.  അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രായ ഭേദമന്യേ സ്ഥലത്തെ  ഞരമ്പുകള്‍ റേഷന്‍ കടയ്ക്കു ചുറ്റും തമ്പടിച്ചു. കടയുടെ തിണ്ണയില്‍ വച്ചിരുന്ന മണ്ണെണ്ണ വീപ്പയില്‍ ചാരി  റോഡിലോട്ടു തിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പയ്ങ്കിളി രാമന്‍ നായര്‍ എന്തോ ആലോചനയിലാണ്. പാവം അയാളുടെ നീളമുള്ള കൈയിലെ ഉണക്ക മീന്‍ പോലത്തെ വിരലുകള്‍  വീപ്പയുടെ മറുഭാഗത്ത്‌ ചാരി  കടയ്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന സുലോചന ചേച്ചിയുടെ ചന്തി ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഇഴയുന്നത്‌ കണ്ടു. . രാമന്‍ നായര്‍ക്ക്‌ വയസു 65  കഴിഞ്ഞു. എന്നാലും നോക്കണേ... സുലോചന ചേച്ചി ഒരു ഓള്‍ഡ്‌ ഹിറ്റ്‌ പടം ആണെങ്കിലും വേണമെങ്കില്‍  "സി ക്ലാസ്സ്‌കൊട്ടകയില്‍ ഒന്ന് രണ്ടു ഷോ നടത്താം എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.       റേഷന്‍ കട മുതലാളി മാതു പിള്ളയാണ്. സഹായി പൊടിയനും.ഞങ്ങളുടെ അന്ന ദാദാവ് .  പൊടിയന്‍ തൂക്കും, മുതലാളി കണക്കെഴുത്തും . കാശു വാങ്ങും..  പെട്ടെന്ന് മുതലാളി പുറത്തു വന്നു.  വലിയ കറുത്ത ഫ്രെയിമുള്ള സോഡാ ഗ്ലാസ്സിന്റെ ഇടയില്‍ കൂടി പടയണി കോലത്തിന്റെ നെഞ്ചാരം പോലെ കൂമ്പിചിരിക്കുന്ന    സുഭദ്രയുടെ  നെഞ്ചിലേക്ക് കുറുക്കനെ പോലെ ഒളിഞ്ഞു  നോക്കിയിട്ട്  ഉറക്കെ  ചോദിച്ചു " ഫോട്ടോ ഉണ്ടോ " കട വായിലൂടെ ഒഴുകുന്ന മുറുക്കാന്‍ മേല്‍ച്ചുണ്ടും നാക്കും ഉപയോഗിച്ച് നക്കി തോര്‍ത്തി ചിറി വക്രിച്ചു    മുതലാളി തന്നെ പറഞ്ഞു. ഇല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാരും കൊണ്ട് വരണം. എന്തിനാണ് ഫോട്ടോ എന്ന്  ആരോ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ "എ പി എല്‍ കാര്‍ക്കും രണ്ടു രൂപയാക്കു അരി കിട്ടുമെന്ന് ". ബി പി എല്‍  " കാര്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ കിട്ടും " " ഇത് എ പി എല്ലിനും ബി പി എല്ലിനും ഒരുപോലെ യുള്ളതാ " " ഇലക്ഷന്‍ ആയതുകൊണ്ട് നാളെ തന്നെ ഫോട്ടോ തരണം " ഇല്ലെങ്കില്‍ "എന്ന് പറഞ്ഞു ചൂണ്ടു വിരല്‍ വായിക്കുള്ളിലെക്കാക്കി ഒരു പ്രത്യേക ചേഷ്ട കാട്ടി മുറുക്കി തുപ്പി മുതലാളി അകത്തു പോയി. " പൊടിയന്‍ മണ്ണെണ്ണ അളക്കാന്‍ പുറത്തു വന്നു. വലിയ നീണ്ട കുഴല്‍ വീപ്പയ്കുള്ളിലേക്ക് താഴ്ത്തി കുത്തിയിരുന്ന് കുഴലിന്റെ മറ്റേ അഗ്രം വയിക്കുള്ളിലേക്ക് ആക്കി  അഞ്ചു വലിച്ചു. കുടു കുടാ ഒഴുകിയ നീല മണ്ണെണ്ണ മറ്റൊരു പട്ടയിലേക്ക് പകര്‍ന്നു ചോര്‍പ്പിലൂടെ ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു. പൊടിയന്‍ അകത്തേക്ക് കേറിയപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നുരുന്ന വിമലയെ പുറം കൈ കൊണ്ട് അറിയാത്ത ഭാവത്തില്‍ ഒന്നമര്‍ത്തി. നീരസം പുറത്തു കാണിക്കാതെ വിമല മാറി. പൊടിയനല്ലേ, തൂക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യും. അതിനാല്‍ അവന്റെ ഇത്തരം കഴമ്പില്ലാത്ത പ്രയോഗങ്ങളെ ആരും ഗൌനിചിരുന്നില്ല. " അമ്മിണിയും വാസുവും ഗോപാലന്‍ നായരും ചിരുതയും നാണുവുമൊക്കെ ഫോട്ടോ എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മെമ്പര്‍ ഭാര്‍ഗവന്‍ വിവരം അവരോടു നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു. " അവനു ഞാനും കുത്തി ഒണ്ടാക്കി കൊടുത്തതാ... ആ ചെറ്റ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല ," ലളിത പരാതി പറഞ്ഞു. " നമ്മളോട് എന്തിനാ ഇച്ചായി പറയുന്നത് , നമ്മക്ക് ആടാനും കൊഴയാനും വല്ലോം അറിയാമോ ?? തങ്കമണി പിന്താങ്ങി. " കൊണ്ട് പോയി  ചന്തി പോളക്കെ തിന്നെട്ടെടി അവളുമാര്‍  ,, എന്നാലും നീ നോക്കണേ അറിഞ്ഞിട്ടോന്നു പറഞ്ഞോ ?? അമ്മിണിയെ   നോക്കി  കോങ്കണ്ണി ശ്യാമളയുടെ വക ബോമ്പ്. "  " പ്ഫാ , മിണ്ടാതിരിയെടി അവരാധികളെ, തോന്ന്യാസം പറയുന്നോ?? അമ്മിണി വട്ടിയുമെടുത്തു പുറകില്‍ നിന്നും ചാടി. ഒരു അടിയുടെ സകല മസാലകളും മണക്കുണ്ടയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മാതു മുതലാളി ഇടപെട്ടു. " റേഷന്‍ കടെ വന്ന മര്യാദ വേണം. മിണ്ടി പോകരുത്  ഒരുത്തി " എല്ലാരും നിശബ്ദരായി . വീണ്ടും കച്ചവടം തുടങ്ങി. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയുടെ ബഹുജന മാര്‍ച്ചിനു അണിചേരാന്‍ ആവശ്യപെട്ടുള്ള   അറിയിപ്പ്  മൈക്കിലൂടെ മുഴക്കി ഒരു വാഹനം കടന്നുപോയി. " വീണ്ടുമെത്തുന്ന നിശബ്ദതയെ  ഭഞ്ജിച്ചു കൊണ്ട് " കൊച്ചാട്ടാ,  ആ കൈ ഒന്ന് മാറ്റിയേ, " കൊത്തി കൊത്തി മുറത്തി കേറി തപ്പുന്നോ ?? സുലോചന ചേച്ചിയുടെ വായ്ത്താരി മുഴങ്ങി. " വടി തോളേല്‍ ആയല്ലോ , എന്നിട്ടും കെളവന്റെ വേല  കണ്ടില്ലേ ? എഴുനേറ്റു നില്ക്കാന്‍ ജീവനില്ല "  ഒന്നും അറിയാത്തവനെ പോലെ രാമന്‍ നായര്‍ പുറത്തിറങ്ങി. " അടിച്ചു കരണം പൊളിക്കണം  ഇവന്റെ ഒക്കെ " ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ റോഡിലിറങ്ങി രാമന്‍ നായര്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. " ഉം ഉം നീ കുറെ പൊളിക്കും പോടീ പുല്ലേ " രാമന്‍ നായര്‍ പറഞ്ഞു. രാഘവന്‍ മുതലാളിയുടെ ഏറുമാടത്തിലേക്ക്‌ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ രാമന്‍ നായര്‍ സുലോചാനയോടു  പറഞ്ഞു " കൊട്ട തെങ്ങയ്കാ മോളെ പാല് കൂടുതല്‍ " ഇതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോയി ഒരു ഫോട്ടോ  കൊണ്ടുവന്നു.  നക്കാ പിച്ച കിട്ടുന്ന സര്‍കാര്‍ ജോലി കാരന്‍ ആയതുകൊണ്ട് ഞാന്‍    എ പി എല്ലുകാരന്‍ ആയിപോയി. ഇനി പേടിക്കേണ്ട എനിക്കും അരി കിട്ടും . അപ്പോള്‍ മാതു മുതലാളി ഒരു ഫാറം കാട്ടി അതില്‍ ഒപ്പിടാനും ഫോട്ടോ ഒട്ടിക്കാനും പറഞ്ഞു. " പിന്നെ ഒരു പത്തു രൂപയും തരണം " " എന്തിനാണു പത്തു രൂപ " സ്വതവേ പിശുക്കനായ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. എണ്ണി ചുട്ട അപ്പം പോലെ കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തില്‍ കുടുംബം പുലര്‍ത്തുന്ന പാവപെട്ടവന്‍ പിശുക്കനായില്ലെന്കിലെ അല്ഭുതപെടാനുള്ളൂ... " സ്വന്തം വീടിനു തീ പിടിച്ചാല്‍ ഫയര്‍ ഫോര്‍സിന് മിസ്സ്‌ കാള്‍ അടിക്കേണ്ട അവസ്ഥ " ഉണ്ട കണ്ണുകള്‍ കണ്ണാടി കീഴിലൂടെ പുറത്തിട്ടു മാതു മുതലാളി നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു    " ഓ ഇതൊക്കെ പൂരിപ്പിക്കേണ്ടേ ?, വെറുതെ പറ്റുമോ ? " എന്ത് പൂരിപ്പിക്കാന്‍ ? ആ ഫാറം ഞാന്‍ വാങ്ങി നോക്കി . അതില്‍ ആകെ പേരും റേഷന്‍ കാര്‍ഡ്‌ നമ്പരും എഴുതിയാല്‍ മതി. " ഇതിനു പത്തു രൂപ ഞാന്‍ തരില്ല " ഫാറം വാങ്ങി ഞാന്‍ തന്നെ പൂരിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പോള്‍ അവിടെ കൂടി നിന്നവര്‍ പലരും ഇത് ആവര്‍ത്തിച്ചു. രണ്ടു വരി എഴുതുന്നതിനു പത്തു രൂപ പോലും . അതും 1991  ഏപ്രില്‍ മാസം 18   നു ശ്രീമതി ചെലക്കാടന്‍ ഐഷ സമ്പൂര്‍ണ സാക്ഷരമെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച കേരള നാട്ടില്‍. 

         കേരളത്തിലെ സര്‍കാര്‍ ഓഫീസുകളുടെ പുറത്തു അപേക്ഷ എഴുതുവാന്‍ ഇരിക്കുന്ന പല മാന്യന്‍ മാരും സാധാരണകാരെ പിഴിയുകയാണ്. കേവലം നാലു വരി എഴുതിയാല്‍ ഇരുപത്തിയഞ്ച് രൂപ ഇവര്‍ ഈടാക്കുന്നു. താലൂകാഫീസിലും വില്ലേജ് ഓഫീസിലും തുടങ്ങി പഞ്ചായത്തിലും സപപ്ലെ ഓഫീസിലും ഇവരുണ്ട്. ഇതിന്റെ അര്‍ഥം ഇവര്‍ അപേക്ഷ എഴുതി ജീവിക്കേണ്ട എന്നല്ല. കൂലിപ്പണിക്കാരായ സാധാരണ ജനങ്ങളെ ഇവര്‍ അമിതമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു.  ഈ പകല്‍ കൊള്ളയെ തടയുവാനാണ് സര്‍കാര്‍ പല സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഫ്രെണ്ട് ഓഫീസ് സംവിധാനം കൊണ്ട് വന്നത്. പക്ഷെ അതൊന്നും പ്രവര്‍തികമായില്ല. 
ഒരു പാര്‍ട്ടിയും സന്നദ്ധ സംഘടനയും ഈ വിഷയം ഏറ്റെടുക്കില്ല .. ഇതെല്ലം അത്താഴ പട്ടിണിക്കാരന്റെ പ്രശ്നമല്ലേ ???/

     തുണ്ട് :- പ്രതിപക്ഷം പരാതി നല്‍കിയ കാരണം ഇലെക്ഷന്‍ കമ്മീഷന്‍ രണ്ടു രൂപയ്ക്ക് അരി നല്‍കുന്ന പരിപാടിക്ക് തടയിട്ടു. എന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ പോയത് മിച്ചം ... ചിലര്‍ക്ക് ഫോട്ടോയും പത്തു രൂപയും ... 

                                                                                                       വീജ്യോട്സ് 
     

2011 ഫെബ്രുവരി 9, ബുധനാഴ്‌ച

ബാദ്ധ്യതയും ബക്ഷീഷും

ഇത് അഴിമതിയുടെ പൂക്കാലം ! ! ! പത്രത്തിലൂടെ പ്രാതലായും ടെലിവിഷനിലൂടെ ഐസ് ക്രീം പതയുന്ന വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ ആയും  അഴിമതിയുടെ സുനാമികള്‍ നമ്മെ വിഴുങ്ങുവാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു. .. സ്പെക്ട്രത്തില്‍ കാലുകുത്തി ലാവ്‌ലിന്‍ കമ്പ് കൊണ്ടിളക്കിയപ്പോള്‍ ഭാരതമെന്ന പാലാഴിയില്‍ നിന്നും കോമണ്‍ വെല്‍ത്ത് രാക്ഷസനും ആദര്‍ശ സൌധങ്ങളും തുടങ്ങി സര്‍ക്കാര്‍  ജോലി വരെ ഉയര്‍ന്നു വന്നു. അഭിലാഷമുള്ളവരും രാജാക്കന്‍മാരും കലമൊടച്ചവനും കണ്ണില്‍ കണ്ടവനും അവയെല്ലാം സ്വന്തമാക്കി ...ഒടുവില്‍ ആകാശത്തിന്‍റെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ താണ്ടി ബഹിരാകാശത്തിലേക്കും വര്‍ണ രാജികള്‍ പടര്‍ന്നു കയറുന്ന കഥകള്‍ ...  ഇത് വെറും കഥയാകാം ...ഉന്നതങ്ങിലെ കഥ ... പക്ഷേ ശരാശരി ഇന്ത്യാ കാരില്‍ എത്ര പേര്‍ കൈകൂലി കൊടുത്തു കാണും ? എത്ര പേര്‍ വാങ്ങി കാണും ?? കൈക്കൂലി , സ്വജന  പക്ഷപാതം , ക്രമക്കേട്, പാരിതോഷികം ,തിരിമറി, നോക്ക് കൂലി , ചെലവു ചെയ്യല്‍     തുടങ്ങി ഒരുപാടു വിളിപ്പേരുകള്‍ അഴിമതിക്കുണ്ട്. സര്‍കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന് "ടിപ് " കൊടുത്തു എന്ന് മാത്രം ആരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടില്ല . അത് ബാറില്‍ മാത്രം കൊടുക്കുന്നതാണല്ലോ ??? " ബംഗാളിലെ വേശ്യകള്‍ക്കിടയില്‍ " ബക്ഷീഷ്" എന്നൊരു പ്രയോഗമുണ്ട്. കസ്റ്റമര്‍ സംതൃപ്തനായാല്‍ നല്‍കുന്ന തുക . " ഒരിക്കലും ബക്ഷീഷ് കൈയില്‍ വാങ്ങുകയില്ല. സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ ബ്രായുടെ ഉള്ളിലേക്ക് വച്ച് കൊടുക്കണം. അപ്പോള്‍ അവള്‍ ആ കൈ  നെഞ്ചോട്‌  അമര്‍ത്തി പിടിച്ചു സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചത്ത്‌ പൊങ്ങിയ മിഴിയിണകളില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ അദൃശ്യ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍  വിരിയിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറയും " ഫിര്‍ ആന മേരി ജാന്‍ "    . സോനാ ഗച്ചിയിലെയും ഇസ്ലാമ്പുരിലെയും അതുപോലെ തന്നെ സിലിഗുരിയിലെയും ക്ഹോട്ടികളിലെ പുണ്യ ജന്മങ്ങള്‍ക്ക് "മാലിക്കിന്‍ " അറിയാതെ സ്വന്തമായി കിട്ടുന്ന തുക ...അതൊക്കെ വഴിക്ക് വന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍ , വേവലാതികള്‍, അത്  പോകട്ടെ ....  സാധാരണ മലയാളികളില്‍ കൈക്കൂലി നല്കാത്തവര്‍ വിരളമാണ്... പക്ഷേ അഴിമതിയുടെ സാന്ദ്രത കേരളത്തിലെ ഓഫീസുകളില്‍ തുലോം കുറവാണു  ! ! ! ഞെട്ടി പോയി അല്ലെ ?? അതെ മറ്റു ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെ വളരെ നല്ല കാലാവസ്ഥയാണ്. .. തമിഴ് നാട്ടിലോ ബീഹാറിലോ രാജസ്ഥാനിലോ പോയാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാകും ...
കൈക്കൂലി സന്തോഷടോടെ കൊടുക്കുവാന്‍ നമ്മള്‍ തയ്യാറാണ് . നമ്മുടെ കാര്യം താമസിപ്പിക്കാതെ ചെയ്തുതന്നാല്‍ ... പെട്ടെന്ന് ചെയ്തു തന്നാല്‍ കൂടുതല്‍ സന്തോഷം ... അങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ നമ്മള്‍ " പണം " കൊടുക്കുന്നു. " ഇതിനെയും ബക്ഷീഷ് എന്ന് വിളിക്കാമോ ? ക്ഷമിച്ചു കള ... ഇനി എന്‍റെ ഒരു കഥ പറയാം ...അഴിമതിയെന്ന മഹാസാഗരത്തിലെ ചെറുമീനുകള്‍ക്ക് തീറ്റ കൊടുത്ത കഥ .. ഞാന്‍ കൊടുത്ത ആദ്യ കൈക്കൂലി ....
       വളരെ പണ്ടൊന്നുമല്ല ഈ കഥ നടന്നത്...  , ഒരു വ്യാഴ വട്ടം മുന്‍പാണ്‌. വളരെ ചെറു പ്രായത്തില്‍ കേരളം വിട്ടു പോകേണ്ടിവന്നതിനാല്‍ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും മലയാള നാടിന്‍റെ " പള്‍സ്"  തിരിച്ചറിയുവാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല . അതിനാല്‍ ഓരോ ലീവ് കാലവും ഓരോ പഠന ക്ലാസ്സുകള്‍ ആയിരുന്നു.  വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ അവധിക്കു വരുമ്പോള്‍ നാട്ടുകാരുടെ  കുശലങ്ങളില്‍ പ്രധാനം  " കല്യാണം"  തന്നെ ആയിരുന്നു . " എന്താ കെട്ടാത്തതു " ചോദ്യം കേട്ട് മടുത്ത കാലം . ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടായിരുന്നില്ല . വയസു 30 കഴിഞ്ഞിരിന്നു. പക്ഷെ കേറി കിടക്കുവാന്‍ കൂരയില്ലാത്തവന്‍ കൂടെ കിടക്കുവാന്‍ പെണ്ണിനെ തിരയുന്നതിലെ ഔചിത്യം എന്നെ പിറകൊട്ടടിച്ചു. അക്കാലത്തു മൊബൈല്‍ ക്യാമറ ഇല്ലായിരുന്നെങ്ങിലും മനുഷ്യ ശക്തിയുടെ വക്ര പ്രവാഹത്തിന് കുറവില്ലായിരുന്നു എന്നറിയുക  . സ്വഭാവ ദൂഷ്യമോ ജാതക ദോഷമോ അല്ല മറിച്ച് വീടില്ലാത് കൊണ്ടാണ് മംഗല്യം താമസിക്കുന്നത് എന്നെനിക്കു ബോധ്യമായി .  ഈ അവസ്ഥയില്‍ എന്‍റെ അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശവും നാട്ടുകാരുടെ ചോദ്യങ്ങളുമാണ്‌  ഒരു വീട്    വയ്ക്കണം  എന്ന ചിന്ത എന്‍റെ  ചെറിയ  മനസിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യിച്ചത് . ആ പരിപാടിക്ക് മുന്നോടിയായി അന്നും ഇന്നത്തെ പോലെ ലോണ്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു  ആശ്രയം. മനുഷ്യ കുലത്തില്‍ ഒരുപക്ഷെ വീട് വയ്ക്കുവാന്‍ വായ്പ എടുക്കാത്തവര്‍ വിരളമായിരിക്കും. അങ്ങനെ ഒരു അവധികാലത്ത് എന്‍റെ മോഹവും പേറി ഞാന്‍ വീട് പണിക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്താന്‍ ബാങ്കായ ബാങ്കൊക്കെ കയറി ഇറങ്ങി. " ഇത്രയേറെ ഗുലുമാല് പിടിച്ച പണിയാണ്‌ ഇതെന്ന് അന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ജാമ്യം , കടപത്രം , ബാദ്ധ്യത. , ലീഗല്‍ ഒപ്പിനിഒന്‍,  കൈവശം , പറ്റു ചിട്ടി (കരചീട്ട് ) ,ഗഗാന്‍ , സ്കെച് , പ്ലാന്‍ ,തുടങ്ങിയ സാങ്കേതിക പദങ്ങള്‍   കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി. തീര്‍ച്ചയായും ഒരു തുടക്കകാരനെ ഞെട്ടിക്കുവാന്‍ ഈ പദങ്ങള്‍ക്കും അവിടുത്തെ സാറിന്മാര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്‍റെ ഉള്ളിലെ തീവ്ര കാമനകളെ കൈയാമം വയ്ക്കുവാന്‍ ഈ  പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെയാണ് എന്‍റെ സ്വന്തം എന്ന് അഭിമാനിച്ചിരുന്ന നാഴി മണ്ണിന്റെ ആധാരവും മറ്റു അനസാരികളും പേറി  "ബാദ്ധ്യത.സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് " വാങ്ങുവാന്‍ ഞാന്‍ കടമ്പനാട് രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തുന്നത്‌ . വൈദേശിക ആധിപത്യത്തിന്റെ  ഒഴിഞ്ഞു മാറാത്ത ആടയാഭരണങ്ങള്‍ പോലെ മനുഷ്യനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കറുത്ത നോട്ടിസ് ബോര്‍ഡിലെ നരച്ച ആജ്ഞകളും,  പൊടിപിടിച്ച ഫയലുകളും , മാറാല പിടിച്ച ഫാനും , തടിച്ച രജിസ്റ്റെരുകളും, അധികാര പ്രമത്തതയുടെ  മുനയൊടിഞ്ഞ ഗര്‍വുകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലാത്ത മരവിച്ച മുഖങ്ങളും, ഗതകാല ഭരണ കൂടങ്ങളുടെ  വിദൂര പ്രതിബിംബമായപ്പോള്‍ സട കൊഴിഞ്ഞ ബൂര്‍ഷ്വാസിയും സിംഹാസനത്തിലേറിയ മര്‍ദ്ദിതനും കറുത്ത പൂച്ചകളുടെ കാവലോടെ പളുങ്ക് പാത്രങ്ങളില്‍ അമൃത് നുണഞ്ഞു അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ കാത്തിരുന്നു... മെതിയടിയിലെ ചെളി കളയുവാന്‍ എന്നെയും  കാത്ത്.... അപേക്ഷ എവിടെ കൊടുക്കണം എന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഇന്ത്യക്കാരെ നോക്കുന്ന പാക്കിസ്ഥാന്‍ പട്ടാളക്കാരെ പോലെ പല സാറിന്മാരും സാറത്തികളും എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. കൂട്ടത്തില്‍ അല്പം പ്രായം ചെന്ന സാറിന്റെ കസേരയ്കരികിലേക്ക് ഞാന്‍ നീങ്ങി. എന്തോ പറയാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് കനത്ത ശബ്ദത്തില്‍ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു " ബാദ്ധ്യത ആണോ " ഞാന്‍ തല കുലുക്കി. മുഖം പ്രത്യേക രീതിയില്‍ കോട്ടി അദ്ദേഹം പുറകോട്ടു ചൂണ്ടി ഒരു സീറ്റ്‌ കാട്ടി. അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാന്‍ അങ്ങ്യം കാണിച്ചു. ഞാന്‍ അവിടേക്ക് ചെന്നു . സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് മതി മറന്നു. അവിടെ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്. ഞാന്‍ അപേക്ഷ കാണിച്ചു. കാര്യം പറഞ്ഞു. ആ കുട്ടി  പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെ പോലെ ചിരിച്ചു. എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നിലാവ് നിറഞ്ഞു. " എനിക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്" " ശരി താമസിപ്പിക്കാതെ തരാം "ഭവതി പറഞ്ഞു. " ഞാന്‍ നാളെ വരട്ടെ " എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് പഞ്ച ബാണങ്ങള്‍ നിറച്ച പുഞ്ചിരി പകരം സമ്മാനിച്ചു. " ദൈവമേ ധന്യമായി , ഈ സുന്ദരിയെ പോലെ എല്ലാ ജീവനക്കാരും ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍ കേരള സര്‍വിസ് എത്ര നന്നായേനെ.
രാത്രിയില്‍ ഉറക്കം വന്നില്ല . ആ കുട്ടിയെ തന്നെ ഓര്‍ത്തു കിടന്നു. വേണ്ടാത്ത മോഹങ്ങള്‍ ഉള്ളിലേക്ക് പതഞ്ഞുയരുന്നു.
ഏകാന്തതയുടെ ചില്ല് ജാലകങ്ങളില്‍ അവാച്യമായ അനുഭുതികളുടെ തുഷാര ബിന്ദുക്കള്‍ ഉറകൂടുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു .

           പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഉണര്‍ന്നു. കൂടുതല്‍ പ്രസരിപ്പുള്ളത് പ്രഭാതത്തിനോ എനിക്കോ എന്ന് വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു .
പത്തു മണിക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ ഓഫീസിന്റെ വരാന്തയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. എന്തിനാണ് എത്ര നേരത്ത് വന്നത് എന്ന എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് തന്നെ ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഓഫീസ് സമയം 10 ആണെങ്കിലും പണി 11 മണിക്കേ തുടങ്ങു എന്ന് പലരും പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ആ സുന്ദരിയെ ദൂരെ നിന്നും കാണാന്‍ എന്‍റെ മനസ് മോഹിച്ചു പോയി. പത്തു മണി മുതല്‍ ജീവനക്കാര്‍ വന്നു തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച  ആള്‍ മാത്രം വന്നില്ല. സമയം മുന്നോട്ടു പോയി. എന്‍റെ മോഹങ്ങളില്‍ കരിവാവ് കലര്‍ന്ന പ്രതീതി . പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ " ബാദ്ധ്യത " ഓര്‍ത്തു പോയി. ഓഫീസിന്‍റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഞാന്‍ ചെന്നു. " ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സീറ്റിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു" " ആ സാര്‍ വന്നിട്ടില്ലേ" " " ഇല്ലാ , ഇന്ന് ലീവിലാണ്‌ " എന്‍റെ മനസ്സില്‍ പെരുമ്പറ കൊട്ടി. എന്നിട്ട് ഇന്നലെ പറയാഞ്ഞത് എന്താണ് ? രാവിലെ ഞാന്‍ ഒരുങ്ങി കെട്ടി വന്നില്ലേ . ദേഷ്യവും സങ്കടവും അടക്കാനാവാതെ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു  പോയി. അന്നും ഞാന്‍ കണ്ട കിനാവില്‍ അവള്‍ കടന്നു വന്നു. ക്ഷണിക്കാത്ത അതിഥി ആയി . അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസിന്‍റെ തിണ്ണയില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പത്തുമണിക്ക് തന്നെ എന്‍റെ സ്വപ്ന സുന്ദരി എത്തി. ആ മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്‍റെ സകല പ്രയാസങ്ങളും മാറി.  അലാസ ഗമനിയായ ഈ അപ്സരസിനോടാണോ താന്‍ മനസാ നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചത് . തിലകക്കുറി ചാര്‍ത്തിയ ആ സുന്ദര മുഖം എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കിനാക്കളുടെ മന്ദാര പുഷ്പങ്ങള്‍ വിരിയിച്ചു. എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്‍റെ " ബാധ്യത "  ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. ഉള്ളില്‍ പ്രണയം കിനിയുന്ന പ്രണയം പൊത്തിയമര്‍ത്തി ഞാന്‍ വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. സുസ്മേര വദനയായി അവള്‍ പറഞ്ഞു " അയ്യോ റെഡി ആയില്ല" " ഇന്നലെ ഞാന്‍ ലീവ് ആയിരുന്നു" എനിക്ക് സന്തോഷം ആയി . ഞാന്‍ ചോദിച്ചു " എപ്പോള്‍ വരണം "? " രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വരൂ , ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ ഓഡിറ്റ്‌ നടക്കുകയാണ്‌ " ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി " "അയ്യോ" അറിയാതെ ഒരു വിളി ഉള്ളിലുണരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.  ലീവ് തീരുവാന്‍ കുറച്ചു ദിവസമേ ഉള്ളു. അതിനുമുന്‍പ്‌ ലോണ്‍ ശരിയാക്കണം. " എനിക്ക് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ് ' ഞാന്‍ കെഞ്ചി നോക്കി . " പരമാവധി ശ്രമിക്കാം " അവള്‍ ഉറപ്പു പറഞ്ഞു " എവിടെ നിന്നു തിരിയാന്‍ സമയമില്ല" ആ കുട്ടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവിസ്വസിച്ചില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ പ്രതിഷ്ടിച്ച കനക വിഗ്രഹത്തിന്റെ വാക്കുകളെ.  ഇച്ഛാഭംഗത്തിന്റെ കരിമഷി എന്‍റെ ചിന്തകളില്‍  പടര്‍ന്നു കയറി  . ഉച്ച വെയിലിനെ കൂസാതെ കവലയിലേക്കു നടന്നു. അപ്പോഴാണ് ആധാരമെഴുതുന്ന മത്തായി കുട്ടി ചേട്ടനെ കണ്ടത്. അദ്ദേഹം കുശലം  ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു . " ആ വട്ട മുഖമുള്ള ക്ലെര്‍ക്ക്‌ ആണോ ? നോട്ട് കിട്ടാതെ അവള്‍ ഒന്നും ചെയ്യില്ല " 'ദൈവമേ' എന്‍റെ സകല മോഹവും തകരുകയാണോ ? ഞാന്‍ നെയ്ത കിനാക്കള്‍ ? അവള്‍ കൈക്കൂലി വാങ്ങുകയോ ? 'ഇല്ലാ ' .എന്‍റെ മനസ് മന്ത്രിച്ചു. വീണ്ടും ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തിന്റെ നീല മേഘ മേലാപ്പുകളില്‍ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി. പരുക്കന്‍ ഭൂമിയിലൂടെ വീണ്ടും രജിസ്ട്രാര്‍ ഓഫീസിന്‍റെ പടവുകള്‍ കയറി. ഞാന്‍ ആ സുന്ദരിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ഉള്ളു നിറയ്ക്കുന്ന ചിരി. പോക്കെറ്റില്‍  നിന്നും ഒരു നൂറു രൂപ നോട്ട് എടുത്തു  അവള്‍ക്കു നേരെ നീട്ടി. എന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ ഒരു വിറയല്‍ ബാധിച്ചു. എന്‍റെ പ്രണയ സങ്കല്പങ്ങളുടെ ശവ പറമ്പിലെക്കുള്ള  പ്രയാണത്തില്‍ ആ നൂറു രൂപ നോട്ടിരുന്നു വിറച്ചു. ഒരു പൂക്കാവടി പോലെ.. പെട്ടെന്ന് അവള്‍ മേശ വലിപ്പു തുറന്നു. രൂപ അതിലിടാന്‍ ആംഗ്യം കാട്ടി.   തുറന്നു കിടന്ന മേശ വിരിപ്പിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു. "അല്പം വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ "  അര  മണിക്കൂറിനകം എനിക്ക് സര്‍ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടി. അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവളുടെ സുന്ദര മുഖത്തെ  ആര്‍ത്തിയുടെ വിഷ തേളുകള്‍ ബീഭല്‍സമാക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.    എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോള്‍ നിസംഗത മാത്രമായിരുന്നു. "ബക്ഷീഷ്" നല്‍കിയവന്റെ നിസംഗത ..........

                                                                                വീജ്യോട്സ്